Oceń 1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek [6]
Loading...

Drosera spp. – rosiczki przylądkowe

Drosera spp. – rosiczki przylądkowe

Rosiczki tworzą rozetkę kilkunastu owadożernych liści. Są one zielone, pokryte różowo – czerwonymi pręcikami zakończonymi rosą (odmiana ‚Alba’ białymi). Owad, który usiądzie na takim liściu przykleja się. Jego ruchy powodują zginanie się czułków w jego kierunku. Jeśli ofiara jest duża, liść zagina się i rozpoczyna się trawienie ofiary.

Rosiczki pochodzące ze strefy zwrotnikowej i podzwrotnikowej, oraz część gatunków z Nowej Zelandii nie wymagają okresu spoczynku, gdyż w naturze przez cały rok mają mniej więcej taką samą temperaturę, jednak okres spoczynku części z nich nie zaszkodzi. Polecane są dla osób, które nie mogą zapewnić swoim roślinom niższej temperatury zimą.

Wygląd

  • Wysokość 25 cm.
  • Szerokość 25 cm.

Nasłonecznienie

Stawiamy na nasłonecznionym – najlepiej południowym – parapecie. Musimy jednak pamiętać wtedy o odpowiednio wysokiej wilgotności podłoża. Nie trzeba się bać o to, że kropelki cieczy poparzą liście – rosiczka reguluje jej ilość w zależności od pogody (najwięcej cieczy jest na niej od wieczora do rana oraz w pochmurne dni). Dużo słońca sprawia, że liście niektórych gatunków nabierają bordowego koloru.

Podlewanie

Roślinę trzymamy w 2 – 3 centymetrowej warstwie destylowanej wody. Woda do podlewania roślin owadożernych powinna być miękka i pozbawiona wszelkich związków chemicznych. Najlepsza jest taka z filtra odwróconej osmozy lub destylowana. Na czystych ekologicznie terenach możemy też użyć deszczówki. Jeśli nie możemy zapewnić roślinom takiej wody to chociaż przegotujmy zwykłą wodę z kranu przez kilka minut pod przykryciem. Często ją uzupełniamy, gdyż jest ona wrażliwa na przesuszenie podłoża (usychają końcówki liści). Rośliny nie potrzebują okresu spoczynku, jednak nic im się nie stanie gdy im go zapewnimy. W tym okresie podłoże musi być wilgotne, ale nie może być mokre.

Wilgotność otoczenia

Chociaż rosiczki lubią wysoką wilgotność, to spokojnie możemy je hodować w doniczce ustawionej na podstawce z wodą, które zapewnią ją w wystarczającym stopniu. Dobrym sposobem jest postawienie doniczki z podstawką na tacy z kulkami absorbującymi wodę. Nie zraszajmy rosiczki, gdyż może jej to zaszkodzić.

Temperatura

Temperatura latem

Latem hodujemy ją w temperaturze 18-25°C.

Temperatura zimą

Opisywane tu gatunki nie potrzebują okresu spoczynku i mogą być przez cały rok hodowane w temperaturze pokojowej. Niższe temperatury zimą (5-10°C) im jednak nie szkodzą, należy jednak zmniejszyć wilgotność podłoża.

Nawożenie

Nigdy nie nawozimy roślin owadożernych. Ich korzenie nie są przystosowane do pobierania nawozu i zbyt wysokie stężenie azotu w podłożu pali je. Roślin owadożernych nie musimy nawozić – wystarczy co jakiś czas dać im jakiegoś owada.

Przesadzanie

Roślinę przesadzamy co dwa – trzy lata do podłoża składającego się z kwaśnego torfu i gruboziarnistego piasku w proporcjach 3:1. Nie stosujemy zwykłej ziemi do kwiatów, gdyż zawiera ona dodatek nawozu, który może spalić roślinom korzenie.

Okres spoczynku

Rosiczki te w zasadzie nie przechodzą okresu spoczynku – przez cały rok hodujemy je w takich samych warunkach. Gdyby jednak znalazły się w kompozycji z roślinami które wymagają spoczynku to spokojnie możemy je umieścić w niskiej temperaturze i nic im się nie stanie.

Rozmnażanie

  • Z nasion – nie stratyfikujemy ich. Pospolite gatunki są samopylne. Nasiona należy wysiać na powierzchnię wilgotnego podłoża i postawić w jasnym, ciepłym i wilgotnym miejscu (26°C). Powinny wykiełkować po 2 – 3 tygodniach.
  • Sadzonki liściowe – odrywamy u nasady zdrowego liścia i umieszczamy w podłożu lub kładziemy bezpośrednio na nim. Możemy też umieścić liście w połowie w pojemniku z destylowaną wodą.
  • Sadzonki korzeniowe – z podłoża delikatnie wyciągamy korzeń rośliny i odcinamy jego fragment. Umieszczamy go na powierzchni wilgotnego podłoża, w wysokiej temperaturze i jasnym miejscu. Na całej jego szerokości powinny zacząć pojawiać się młode roślinki.
  • Młode roślinki na pędzie kwiatowym – pęd kwiatowy pocięty na 2 – 3 centymetrowe fragmenty i umieszczony je w jasnym, ciepłym i wilgotnym miejscu na powierzchni podłoża lub wstawiony w całości do pojemnika z wodą powinien dać nam nowe roślinki.
  • Sadzonki wierzchołkowe – roślinki które tworzą łodygi możemy przeciąć w połowie i ukorzenić górną część. Dolna wypuści nowe liście.
  • Podział łodyg – rosiczki o wzniesionym pokroju (D. adelae, D. affinis, D. pilosa), gdy nadmiernie wyrosną, możemy pociąć ich łodygi na kilkucentymetrowe kawałki i ukorzenić.

Kwitnienie

Kwitnie od wiosny do końca lata. Na roślinie może być nawet kilkanaście kwiatostanów, a na każdym kwiatostanie kilkanaście do dwudziestu paru pojedynczych kwiatów. Większość jest samopylna. Gdy torebki nasienne zaczernieją możemy wysypać ich zawartość – maleńkie, czarne nasiona – na białą kartkę.

Problemy

Rosiczka nie sprawia większych problemów. Brak kropelek cieczy trawiennej może być spowodowany za niską wilgotnością przy dużym nasłonecznieniu lub zbyt małym nasłonecznieniem. Usychanie starszych liści jest normalnym zjawiskiem – roślina nic nie traci bo cały czas wyrastają nowe.

Stopień trudności uprawy

Rosiczki tej grupy należą do najłatwiejszych roślin w uprawie. Wystarczy im zapewnić dużo słońca i wodę na podstawce i można cieszyć się wspaniale rosnącą roślinką.

Uwagi

Nie karmimy rosiczek zbyt dużymi owadami – komar jest dla niej w sam raz. Ich głównymi ofiarami w hodowlach są ziemiórki. Rosiczki rosną szybko.

 

Rafał Pitera

Opracowano na podstawie:

      1. „Rośliny mięsożerne – zwane też owadożernymi”, Zbigniew Podbielkowski, Barbara Sudnik-Wójcikowska, Wydawnictwo: MULTICO
      2. „Savage garden”, Peter D’Amato, Wydawnictwo: Ten Speed Press;
      3. „Carnivorous plants of the world” , James and Patricia Pietropaolo, Wydawnictwo: Timber press;
      4. „Growing Carnivorous Plants”, Barry Rice, Wydawnictwo: Timber press;

Powiązane tematy

Dodaj swoje przemyślenie na temat artykułu