|
|
|
|
|
| « Thamnophis ssp... | Opisy gatunków » Gady (Reptilia) » Węże (Serpentes) » Węże właściwe (Colubridae) » |
|
Zaskroniec indyjski (Xenochrophis piscator Schneider, 1799)
Synonimy W języku polskim zwany także rybaczkiem, wężem rybołowem, zaskrońcem rybożerem, zaskrońcem rybołowem. Ta ostatnia nazwa nie powinna być używana, gdyż określany jest tak także Natrix tessellata. Wielkość Dorasta do 120 cm. Długość życia Osiąga wiek kilkunastu lat (12-15). Wygląd Łuski na grzbiecie ma ząbkowane, natomiast łuski boczne są gładkie lub tylko lekko ząbkowane. Głowa mała niewyraźnie oddzielona od reszty ciała. Oczy duże z okrągłą źrenicą, tęczówka żółta, oliwkowa lub jasnobrązowa. Ubarwienie ciała żółtawe, oliwkowe, szrooliwkowe po bokach z niewyraźnym wzorem podobnym do szachownicy, grzbiet może być ciemno paskowany podłużnymi pięcioma pręgami. Od oka do pyska ciągną się dwa ciemne pasy. Brzuch jasnożółty, żółto biały. Występowanie Zamieszkuje Azję - od Pakistanu po południowe Chiny, spotykany także na półwyspie malajskim. Cechy szczególne Wystraszony rozpłaszcza i nadyma w niewielkim stopniu przednią część ciała i próbuje kąsać, długie zęby zadają głębokie ranki a wydzielina gruczołów Duverne`a powoduje silne pieczenie. Gdy ta taktyka nie skutkuje udaje martwego i wydziela cuchnąca ciecz z kloaki. Ciekawostki U tego jak i innych gatunków rodzaju Xenochrophis stwierdzono zjawisko "amphigonia retarda" tzn. samica składała zapłodnione jajka nawet 1,5 roku po ostatnim kontakcie z samcem. Aktywność Wykazuje aktywność dzienną ale i nocą często zapuszcza się na łowy. Biotop Spotkać go można w pobliżu zbiorników wodnych, stawów hodowlanych, jezior i pól ryżowych. Terrarium Musi być przestronne, basen powinien zajmować co najmniej 1/3 powierzchni dna, a jego głębokość pozwalać na swobodne i pełne zanurzenie się węża. Jako podłoża używamy mieszaniny piasku torfu i ziemi ogrodowej. Na dnie umieszczamy też kawałki kory, kępki mchu torfowca. Konary lub grubsze gałęzie będą przydatne gdy wąż będzie chciał zrzucić wylinkę lub powspinać się nieco. Wielkość terrarium Dla pary dorosłych minimalne wymiary to 100/60/50 cm (dł./szer./wys.). Osobniki młode potrzebują mniejszego terrarium ale należy brać pod uwagę szybkie tempo przyrostu długości ciała tych węży. Oświetlenie Stosujemy cykl 12-14 godzinny. W miesiącach zimowych przed zimowaniem stopniowo skracamy do 8 godzin na dobę. Temperatura Optimum to zakres 24-30°C. Najlepiej ogrzewać terrarium od dołu np. kablem lub płytka grzewcza odpowiednio zabezpieczonymi przed oparzeniem się węża. Wilgotność Wysoka około 80% duża powierzchnia basenu w pełni ja zapewnia ale przy dużym parowaniu i dobrej wentylacji terrarium należy przynajmniej raz dziennie zraszać terrarium letnią odstaną wodą. Żywienie Odżywia się głownie rybami, płazami z rzadka myszami lub innymi drobnymi sakami. Rozpoznawanie płci Samiec jest mniejszy, ale ma wyraźnie dłuższy ogon a jego nasada jest szersza niż u samic. Rozmnażanie W naturze rozmnaża się prawie przez cały rok samica po około miesiącu od kopulacji skalda pośród gnijących traw lub nawozu 8-20 jaj (rekord 88), z których po około 62-89 dniach przy temperaturze 25-30°C wylęgają się młode o długości 17-21 cm. W warunkach terrarium dobrze jest rozdzielić węże według płci i zastosować zimowanie po tym czasie węże wybudzamy i łączymy, wtedy tez dochodzi do kopulacji. Zniesione jajka np. do jamki wykopanej w podłożu pod korą przenosimy do inkubatora wypełnionego piaskiem lub torfem i utrzymujemy temperaturę 28-29°C i wilgotność na poziomie 90%. Po około 70 dniach wylegają się małe wężyki które po pierwszej wylince (ma to miejsce w ciągu pierwszego tygodnia ich życia) karmimy małymi rybkami lub żabkami. Dojrzewają płciowo pod koniec pierwszego roku życia. Zimowanie W chłodniejszych obszarach swego zasięgu odbywa krótkie zimowanie natomiast na obszarach o wyższych temperaturach obniża swa aktywność w trakcie najupalniejszych miesięcy. W hodowli terrarystycznej traktujemy je jako zwierzęta pochodzące z chłodniejszych obszarów i stosujemy 2 miesięczny okres zimowego spoczynku. Uwagi Do niedawna był zaliczany do rodzaju Natrix jednak teraz w raz z ośmioma innymi gatunkami zaliczony został do rodzaju Xenochrophis blisko spokrewnionego z Natrix i Nerodia. W podobnych warunkach trzymamy innych przedstawicieli tego rodzaju np. X. vittatus. Opracowanie Opracował Wiciu na podstawie literatury: I.Kocourek: Nejedovati hadi v prirodie a v terarich. V. Cerha, M. Kocian: Użowvky. Mamaied, Kudriacew: Reptili w terariumie. |
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Informacje o artykule
Data utworzenia: 15.06.2006
Data modyfikacji: 05.02.2011
Narzędzia użytkownika
REKLAMA 
|
