Występowanie:
Gatunek zamieszkujący Amerykę Południową. Zasiedla tereny Ekwadoru, Kolumbii, Peru jak i Wenezueli.
Biotop: T. ecuadorensis występuje na terenach górzystych, można go znaleźć w wysokiej trawie, pod powalonymi pniami drzew, oraz w wysokich zaroślach.
Wygląd:
W ubarwieniu skorpiona przeważa kolor żółty, ciemniejszego koloru jest część szczypiec. Wzdłuż mesosomy biegną trzy ciemniejsze pasy, także IV i V segment metasomy jest ciemniejszy. Samice T. ecuadorensis dorastają do około 5cm, samce natomiast do 3-4cm.
Temperament:
Temperament, w przypadku tego jak i innych gatunków skorpionów może się znacznie różnić, mogą zdarzyć się osobniki wykazujące odrobinę agresji. Jednak w większości przypadków niepokojone salwują się ucieczką, co zresztą im świetnie wychodzi. Skorpiony należą do tzw. ”Bark Scorpions”, a te jak wiadomo poruszają się w tempie błyskawicy, w szczególności można to zaobserwować u młodych osobników.
Siła jadu:
Jad T. ecuadorensis nie został zbadany, ale nie należy do najsilniejszych. Można to wywnioskować z relacji osób pokąsanych. Pokąsanym nie towarzyszył nawet ogromny ból. Jednak biorąc pod uwagę przynależność do rodziny Buthidae należy podejść do skorpiona z należytą ostrożnością. Szczególnie powinny uważać osoby starsze jak i dzieci.
Długość życia: T. ecuadorensis nie należy do skorpionów długowiecznych, żyją średnio około trzech lat.
Hodowla:
Terrarium:
Z racji, iż skorpion nie należy do największych, dla grupy składającej się 3-4 osobników wystarczy terrarium o wymiarach 20x20x25cm. Ze względu na to, iż skorpion lubi się wspinać, wysokość powinna wynosić około 25cm. W zbiorniku powinny znaleźć ustawione pionowo kawałki kory, lub innego materiału który umożliwi prawidłowe przejście wylinki. Elementy takie przyczynią się także do zwiększenia powierzchni życiowej pajęczaków.
Rodzaj podłoża:
Jako podłoże możemy zastosować włókno kokosowe, lub mieszankę piasku ze znaczną przewagą włókna.
Warunki panujące w terrarium:
Z racji iż skorpion w naturze zamieszkuje dość wysoko położone tereny, temperatura nie powinna przekroczyć 25°C, natomiast wilgotność powinna utrzymywać się na dość wysokim poziomie, rzędu nawet 90%. Na tylnej szybie terrarium może znaleźć się tło wykonane z płyty korkowej, da ono dość ciekawy efekt wizualny, i jak wspomniałem wcześniej zwiększy powierzchnię życiową naszych podopiecznych. Terrarium możemy przyozdobić żywymi, jak i sztucznymi roślinami.
Uwagi/problemy hodowlane:
Gatunek skorpiona polecany hodowcom, którzy posiadają doświadczenie w hodowli nieco szybszych i silniej jadowitych skorpionów. Każdy kto zdecyduje się na hodowlę T. ecuadorensis nie będzie zawiedziony, dość ciekawe ubarwienie jak i nie przesadzona agresywność, oraz to że dorosłe osobniki dają się trzymać w grupie uczynią z niego bardzo ciekawy obiekt hodowlany.
Rozmnażanie:
Dymorfizm płciowy:
Z rozpoznaniem płci u dorosłych osobników, wprawiony hodowca nie powinien mieć większych problemów. Samice są zdecydowanie większe i masywniejsze od samców. Samce posiadają dłuższy V segment metasomy.
Tityus ecuadorensis
Rozmnażanie:
Jeśli dysponujemy dorosłą parą skorpionów, rozmnażanie nie stanowi większego problemu. Moja grupa hodowlana skorpionów była trzymana oddzielnie. Po osiągnięciu przez nie dojrzałości, postanowiłem wpuścić je do wspólnego terrarium. Samego momentu zapładniania samiczek niestety nie zauważyłem, lecz po kilku dniach znalazłem na postawionym po ukosie kawałku tuby korkowej, spermatofory złożone przez samce. Ciąża moich samic trwała około czterech miesięcy, więc można powiedzieć że całkiem szybko. Gdy samice były już w wysoko zaawansowanej ciąży, na czas porodu postanowiłem je rozdzielić. Samice w pierwszym miocie dały średnio po 15 młodych. Drugi miot którego się doczekałem był już mniej liczny ok. 10-12 młodych, a w trzecim miocie 6-8 młodych. Zapewne było to spowodowane tym że samice rodziły kolejne młode bez następnego kontaktu z samcem. By młode nie zjadały się podczas zrzucania kolejnych wylinek, zaraz po zejściu z samicy postanowiłem je rozdzielić.
Opracował: Dawid Sędziak na podstawie własnych doświadczeń.
Poszerzone o literaturę:
Alonso A. Dallmeier F. Campbell P. 2001.Urubamba: The Biodiversity of a Peruvian Rainforest. Smithsonian Institution. 73-76.
Florez D. E. 2001. Escorpiones de la familia Buthidae (Chelicerata: Scorpiones) de Colombia. Biota Colombia. Vol.2 numero 001.
Stockmann R., Ythier E. 2010. Scorpions of the World. N.A.P Editions.
