Wygląd:
Szczawik posiada niewielką bulwkę lub kłącze z której wyrasta kilkanaście liści w kształcie czterolistnej koniczynki, ich kolor jest bardzo różny od zielonego do purpurowego. Kwiaty osadzone po kilka na bezlistnym pędzie mają dzwonkowaty kształt i nie pachną.
Gatunki/odmiany:
- Szczawik Deppego (O. Deppegii), jest to najłatwiejszy w uprawie gatunek który ma zielone liście z czerwono-purpurowym środkiem i liliowo-różowe kwiaty. Ma niewielkie bulwy, które w ciągu jednego sezonu potrafią wytworzyć kilkanaście małych bulwek przybyszowych, w drugim roku uprawy ta cebulka zamiera. Ale przed śmiercią wytworzy dodatkowe kilkanaście bulwek.
- Szczawik czerwonolistny ma długie i cienkie kłącze, liście są całe purpurowo-fioletowe, a kwiaty jasnoróżowe, gatunek ten nie przechodzi okresu spoczynku, w zimie należy jedynie zmniejszyć podawane dawki wody i zaprzestać nawożenia.
Występowanie:
Eurazja i Afryka.
Informacje dodatkowe:
W Polsce także występują dwa gatunki z tego rodzaju szczawik zajęczy i szczawik żółty.
Zastosowanie:
Terrarium wilgotne (75-90%) i bagienne.
Stanowisko:
Jeśli chcemy mieć zdrowe egzemplarze należy zapewnić im miejsce jasne lub półcieniste, ciepłe o średniej lub wysokiej wilgotności powietrza. Gleba żyzna, lekka, wilgotna, ale nie mokra, z domieszką torfu (30%).
Hodowla:
Wiosną wsadzamy cebule na głębokość 5-6cm a kłącza 2-3cm, podlewamy tak, aby ziemia była średnio lub mocno wilgotna ale nie mokra. Nawóz dla roślin liściastych lub kwitnących (do wyboru) stosujemy co 3 tygodnie. Szczawiki cebulowe nie muszą przechodzić okresu spoczynku, ale wtedy będą osłabione i młode liście zaczną być coraz gorszej jakości. Dlatego pod koniec października wyjmujemy je, obcinamy łodygi, suszymy i odstawiamy cebulki do chłodnego i suchego miejsca. W marcu sadzimy je i rozpoczynamy uprawę od nowa.
Rozmnażanie:
Przez oddzielenie cebulek przybyszowych.
Piotr Jagodziński
-------------------------------
Na podstawie własnych doświadczeń i literatury
D. Longman "Pielęgnowanie roślin pokojowych"