|
|
|
|
|
| « Rhynchophis boulengeri - .. | Thamnophis sirtalis - Wąż.. » Opisy gatunków » Gady (Reptilia) » Węże (Serpentes) » Węże właściwe (Colubridae) » |
|
Wąż diademowy (Spalerosophis diadema Schlegel, 1837)
)
)
)
)
)
)
Zdjęcia Marek Struski  Nazwa polska: Wąż diademowy
 Nazwa angielska: Diadema Snake, Pakistani Snake Diadem, Snake Royal
 Nazwa niemiecka: Pakinstanische Diademnatter
 Nazwa czeska: Úžovka diadémová
 Nazwa rosyjska: Полоз диадемовый, Полоз чешуелобый диадемовый
Synonimy1: Coluber diadema SCHLEGEL 1837: 146 Coluber cliffordii SCHLEGEL 1837 Periops parallelus — DUMÉRIL, BIBRON & DUMÉRIL 1854: 678 Zamenis cliffordii GÜNTHER 1858 Zamenis cliffordii — GÜNTHER 1859: 226 Periops parallelus var. schiraziana JAN in FILIPPI 1865 Zamenis diadema — BOULENGER 1887: 408 Zamenis diadema — BOULENGER 1893: 411 Spalerosophis diadema — SCHMIDT 1930: 227 Spalerosophis schirazianus — SCHMIDT 1939 Spalerosophis diadema schirazanus — NILSON & ANDREN 1981: 141 Spalerosophis cliffordii - OVADIA 1985 Coluber tyria LINNAEUS 1758 (fide KHALIKOV, pers. comm.) Spalerosophis diadema — DAS 1996: 59 Spalerosophis diadema schirazana — SCHLEICH, KÄSTLE & KABISCH 1996 Spalerosophis diadema — SCHLEICH, KÄSTLE & KABISCH 1996: 520 Spalerosophis schirazianus — KHAN 2002 Spalerosophis diadema — BAIG et al. 2007 Spalerosophis diadema cliffordii (SCHLEGEL 1837) Coluber cliffordi SCHLEGEL 1837 Spalerosophis cliffordii — SCHMIDT 1939 Spalerosophis cliffordii — SCHMIDT & MARX 1956 Spalerosophis diadema cliffordii — SCHNURRENBERGER 1963 Spalerosophis cliffordii — SHINE 1994 Spalerosophis diadema cliffordii — VAN DER KOOIJ 2001 Spalerosophis diadema cliffordii — SCHLÜTER 2005 Spalerosophis cliffordii — TRAPE & MANÉ 2006: 160 Spalerosophis diadema cliffordii — SINDACO et al. 2006 Występowanie: Według większości opisów wąż ten występuje od Afryki Północnej poprzez Bliski Wschód aż do Azji Środkowej. Można go spotkać w następujących krajach: Afganistan, Pakistan, Irak, Iran, północne Indie, Rosja, południowy Turkmenistan, południowy Kazachstan. Tadżykistan, Uzbekistan, Kirgistan, Oman, Arabia Saudyjska, Synaj, Czad, Mauretania, północny Sudan, Mali, Niger, Arabia Saudyjska, Kuwejt, Jordania, Syria, Izrael, Turcja, Egipt, Libia, Tunezja, Algieria, Maroko. Wielkość: Wąż ten nie jest duży, średnia długość jego ciała w warunkach terraryjnych nie przekracza 1,50m zdarza się, iż niektóre okazy wyjątkowo mogą osiągnąć długość ok. 2m, a nawet 2,5m (samice). Długość życia: Żyje około 15–17 lat (jednak tak naprawdę wszystko zależy od warunków). Wygląd: Wąż ten posiada lekko trójkątną głowę, silnie wyodrębnioną na wąskiej szyi, duże niewyłupiaste oczy o okrągłych źrenicach, które przy ostrym świetle zwężają się do postaci małych punktów. Ciało smukłe z łuskami zachodzącymi na siebie dachówkowato. Ubarwienie w części grzbietowej jest bardzo zróżnicowane w zależności od miejsca występowania, może być szare, piaskowe, pomarańczowe, żółte, jasno brązowe bądź blado czerwone, a nawet czerwone. Środkiem grzbietu ciągną się w różnych odcieniach szare, czerwone, beżowe bądź brązowe plamy tworzące regularne wzory. Grzbiet może też posiadać prawie jednolitą barwę przeplataną ciemniejszymi nieregularnymi kropkami. Strona brzuszna posiada jasno brązowy lub biały odcień, częściowo pokryty ciemnymi nieregularnymi plamkami. Głowa jest pokryta ciemnymi, regularnie ułożonymi pasami, przypominającymi do złudzenia koronę, ozdobną opaskę z tzw. „diademem”, stąd pewnie nazwa. Niektóre odmiany, bardzo rzadko występujące w hodowli posiadają zupełnie czarną głowę (odmiana z rejonu Pakistanu, Indii). Podgatunki: Z uzyskanych publikacji wynika, że wyodrębnia się następujące podgatunki:
Odmiany barwne: Najatrakcyjniejszą odmianą barwną jest tzw. odmiana pakistańska "Black-headed", która może być w całości ceglasto – czerwona z czarną głową. Są również podobne odmiany z rejonu Indii, które oprócz żółto - jasnego, kontrastowo ubarwionego wzorami ciała posiadają czarno – czerwoną szyję z czarną głowę, co sprawia, że przy swojej smukłej budowie wyglądają wyjątkowo efektownie i są naprawdę piękne. Cechy szczególne: Jest to nerwowy i dość agresywny wąż, który chyba z racji występowania upodabnia się swoim zachowaniem do węży jadowitych, zwłaszcza żmji szorstkołuskiej co sprawia, że gdy jest zaniepokojony nadyma się, po czym zaczyna głośno syczeć i zwija się w kształt litery „S” pocierając łuskami wydając charakterystyczny dźwięk, a gdy to nie odstrasza przeciwnika gwałtownie atakuje prostując ciało. Takie kąśliwe zachowanie w naturze wśród okolicznej ludności powoduje strach, natomiast w warunkach terraryjnych ciekawe chwile do obserwacji. Jednak nie powinno się powodować takich sytuacji, gdyż uderzenia głową mogą zakończyć się na szybie terrarium. To szczególne zachowanie oznacza, że nie nadaje się on dla osób, które chcąc go hodować planując częste wyciąganie na ręce tej „domowej maskotki”. Aktywność: Wąż diademowy jest wężem aktywnym i ruchliwym, tak naprawdę w warunkach hodowlanych nie sprawia mu różnicy, o jakiej porze otrzyma pokarm lub ma rozpocząć zaloty. Według opisów „diademówka” w naturze jest aktywna w dzień, a w okresie największych upałów również nocą. Biotop: W naturze wąż ten żyje w środowisku pustynnym, zarówno na obszarach górskich do 2000 m n.p.m. jak i na suchych piaszczystych i kamienistych równinach. Można go spotkać na kamieniach, półkach skalnych, wszelkich niedużych zagłębieniach osłoniętych skałami lub wystającymi z ziemi korzeniami niedużych drzew lub krzewów, gdzie zwykle się kryje. Terrarium:
Żywienie: Z racji, że nie są to masywne węże podawany im pokarm również powinien być nieduży. Najchętniej drobne gryzonie tj. myszy, nieduże szczury, chomiki. Czasami można podawać im małe tzw. jednodniowe kurczaki, co należy uznać za wyjątkowe danie. Nie są to węże łapczywie pochłaniające każdą ilość jedzenia, u mnie samica średnio przez rok zjadała około 40–44 myszy, co daje średnią 3–4 myszy miesięcznie. Samiec zjadał nieco mniej, ilość ta wahała się średnio 2 myszy na miesiąc. Rozpoznawanie płci: Dymorfizm płciowy u tych węży jest rozpoznawalny i nie wymaga szczególnych zabiegów np. sondowania. Samice zazwyczaj są większe od samców, natomiast samce z uwagi na swoją smukła sylwetkę u nasady ogona są nieco grubsze. Uwidacznia to hemipenis, czyli podwójny narząd kopulacyjny, który w okresie zalotów jest wyjątkowo zauważalny, wtedy wyróżnia go nieproporcjonalna wielkość w stosunku do grubości ogona i ciała węża. Rozmnażanie: Dojrzałość płciową węże diademowe uzyskują dość wcześnie po niecałych dwóch latach. Są to węże jajorodne. Jaja „diademówki” są wyjątkowo duże i mocno wydłużone jak na wielkość węża, co stanowi kolejną ciekawostkę obok ich cech zachowania. Ze względu na klimat w jakim żyją te węże nie wymagają typowego zimowania. W warunkach terraryjnych w zupełności wystarczy im okresowe np. przez 2 miesiące obniżenie temperatury w dzień do 23-24ºC a w nocy do 20ºC. Po 8-9 tygodniach od kopulacji, która jest dość widoczna łatwa do zaobserwowania, gdyż węże te kopulują dość długo razem połączone nawet przez kilka godzin, samica składa od kilku do kilkunastu jaj wybierając dla nich właściwe „ciasne” miejsce bezpośrednio na piasku (nie zakopuje ich). Widoczny też jest moment, gdy samica przez kilka dni szuka miejsca do złożenia jaj. Na początku może to być ich od 3–7 jaj, później ilość ta powinna być większa. Po przeniesieniu do inkubatora po około 81–88 dniach przy temperaturze 28–29ºC wylegają się młode „diademówki”. Sam wylęg młodych z jaj może trwać nawet tydzień. Ciekawostką jest to, że przy odpowiednim ustawieniu okresu rozrodczego może dojść do składania jaj nawet dwukrotnie w ciągu roku. Wychowywanie młodych: Węże diademowe po wykluciu z jaj są dość masywne, dużo grubsze niż np. "zbożówki". Barwa ich jest mniej intensywna niż dorosłych choć kolorystyką zbliżona. Ich długość to ok. 22–25cm i niestety tak jak rodzice mimo swoje wielkości zachowują się podobnie pokazując szczególny charakterek. Na początku karmimy ich noworodkami mysimi, później w miarę wzrostu „zwiększamy” pokarm podając coraz to większe zwierzątka. W naturze młode węże diademowe zjadają również jaszczurki. Uwagi: Wąż posiada uzębienie typu „Aglypha” (Aglypha z greckiego: a=zaprzeczenie oraz glyphe=zagłębienie, jama). Węże w tej grupie mają w szczęce górnej zęby mniej więcej równej wielkości. Nie ma w nich rowka, ani wewnętrznego kanalika, to uzębienie umożliwia jedynie przytrzymywanie zdobyczy. Wąż diademowy nie jest jadowity, jednak wykazuje agresywne zachowanie, jest kąśliwy dość pobudliwy i wrażliwy na bodźce z zewnątrz, nie jest trudnym wężem w hodowli, wymaga jednak traktowania adekwatnego do swoich cech charakteru. Jego ukąszenia są niegroźne dla ludzi. Opracował Marek Struski. Do powyższego opracowania wykorzystano własne kilkuletnie doświadczenie, dostępne publikacje książkowe oraz informacje z Internetu. Adresy stron dotyczące tego gatunku (wybrane): http://serpentrack.com/?c=main&a=featured_species&species=spalerosophis_diadema http://www.californiaherps.com/noncal/misc/miscsnakes/pages/s.d.atriceps.html http://www.cyberlizard.plus.com/colubridae_spalerosophis.html http://www.arkive.org/diadem-snake/spalerosophis-diadema/photos.html http://www.elaphe.info/content/arten/diadema.php http://www.trimek.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=3:spalerosophis-diadema-w-diademowy-&catid=5:poozowate-colubridae&Itemid=22 http://www.ratsnakefoundation.org/gallery/displayimage.php?album=35&pid=398#top_display_media http://reptile-database.reptarium.cz/species.php?genus=Spalerosophis&species=diadema http://www.terraria.ru/spalerosophis2 http://www.jungleshop.fr/article.php3?id_article=130 Filmiki z wężem: http://wn.com/Spalerosophis_diadema 1 źródło http://reptile-database.reptarium.cz/species.php?genus=Spalerosophis&species=diadema |
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Załącznik CITES: Nie Aneks UE: Nie Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data utworzenia: 15.06.2006
Data modyfikacji: 25.08.2011
Narzędzia użytkownika
REKLAMA 
|
||||||||||||
