|
|
|
|
|
| « Selenocosmia peerboomi.. | Selenocosmia stirlingi.. » Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Selenocosmia spp. » |
|
Selenocosmia spp.
Opis ogólny: Ptaszniki z rodzaju Selenocosmia zamieszkują południowo wschodnią Azję, Filipiny, Indonezję oraz Australię. W naturze kopią głębokie nory, które wyścielają pajęczyną. Nie sa to wielkie ptaszniki - większość z nich dochodzi do 5-6cm ciała. Optymalna temperatura to około 26-28°C w dzień i 22°C w nocy. Gatunki tropikalne powinny mieć wilgotność w granicach 70-80% natomiast cześć gatunków australijskich około 60%. Samice żyją zwykle około 10 lat, samce około 2-3 lat. Żywią się wszelkimi bezkręgowcami jak i małymi kręgowcami. Jad i taktyki obrony Pająki te są dość płochliwe. Zaniepokojone od razu uciekają do nory. Gdy nie mają dokąd uciec przyjmują postawę odstraszającą i głośno syczą. Zwykle potem następuje szybki atak. Dysponują dość silnym jadem (jak wszystkie ptaszniki Starego Świata) dlatego przy każdej operacji w terrarium należy zachować ostrożność. Selenocosmia spp. nie wyczesują włosków parzących co jest istotną sprawą dla alergików. Dymorfizm płciowy Dorosły samiec nie posiada haków, ma tylko bulbusy. Często różnią się kolorystycznie od samicy, jest też sporo mniejszy od niej. Rozmnażanie Przed kopulują należy dobrze nakarmić samca i samicę. Kopulacja jest poprzedzona długimi zalotami. Samica może przejawiać agresję w stosunku do samca i często przed lub po kopulacji go zabija. Kokon jest wytwarzany w norze po 2-3miesiącach od kopulacji. Młodych jest około 200-300. Rosną szybko i przejawiają bardzo duży apetyt. Uwagi Selenocosmia spp. nie są objęte CITES. Są to ptaszniki agresywne i szybkie, więc przy ich hodowli wymagane jest doświadczenie i uwaga. Rodzaj Selenocosmia liczy 35 gatunków. W hodowli występują następujące gatunki: Selenocosmia arndsti (Schmidt & von Wirth, 1991) Występuje na Nowej Gwineii. Kaprapaks o żółtym odcieniu. Nogi i odwłok rdzawo czerwone, pierwsze człony nawet brunatne. Średniej wielkości ptasznik. Selenocosmia crassipes (L. Koch, 1874) Występuje w Queensland w Australii. Nie wymaga aż tak wysokiej wilgotności jak reszta, wystarczy jej około 60%. Dość spory ptasznik koloru czekolado-brązowego. Typowy ptasznik podziemny, w naturze kopie nory głębokie czasem i na 2 metry. Selenocosmia dichromata (Schmidt & von Wirth, 1992) Występuje na Nowej Gwineii. Karapaks rdzawo-czerwony, odwłok i pierwsze człony nóg są czarne. Kolejne człony są ciut jaśniejsze, o lekko różowym odcieniu. Ptasznik średniej wielkości. Selenocosmia javanensis (Walckenaer, 1837) Występuje na Jawie, Sumatrze i w Malezji. Jest to średniej wielkości ptasznik. Cały czarny bądź ciemno brązowy. Występują 4 podgatunki S. javanensis: S. j. brachyplectra (wyst. Jawa), S. j. dolichoplectra (wyst. Jawa), S. j. fula (wyst. Jawa) i S. j. sumatrana (wyst. Sumatra). Selenocosmia kovariki (Schmidt & Krause, 1995) Występuje w Wietnamie. Średniej wielkości ptasznik kolory szarego. Stawy na nogach nieco jaśniejsze. Selenocosmia peerboomi (Schmidt, 1999) Występuje na Filipinach. Karapaks jasno brązowy, nogi i odwłok czarny, czarno-szary Selenocosmia stirlingi (Hogg, 1901) Występuje w Australii. Wilgotność około 60-70%. Ciemnobrązowy ptasznik, odwłok trochę ciemniejszy od głowotułowia. Źródło: Doświadczenia hodowców oraz The World Spider Catalog, Version 11.5 by Norman I. Platnick |
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Informacje o artykule
Data modyfikacji: 08.04.2011
Narzędzia użytkownika
REKLAMA
REKLAMA |
