|
|
|
|
|
| « Pycnoscelus surinamensis .. | Schultesia lampyridiformi.. » Opisy gatunków » Owady (Insecta) » Karaczany (Blattariae) » |
Rhypharobia maderae (Fabricius, 1775)
  Opis: Należący do rodziny Blaberidae karaczan średnich rozmiarów osiągający ok. 4 – 4,5 cm długości. Ubarwienie głowy, przedplecza i pierwszej pary skrzydeł dość jednolite, zależnie od formy* zielonkawe bądź złotawe.Na przedpleczu lekki rysunek tarczy, pierwsza para skrzydeł z przejaśnieniami na brzegach, intensywniejsza pigmentacja po ich wewnętrznej stronie.Owad lekkiej budowy ciała, dość długie, zaopatrzone w kolce nogi umożliwiają szybkie przemieszczanie się, i prowizoryczną obronę przed napastnikiem. Larwy ubawieniem bardzo zbliżone do osobników dorosłych z ciemniejszą pręgą prowadzącą przez środek odwłoka i prawie niewidocznym rysunkiem na przedpleczu. Występowanie: Występuje w Afryce (Tanzania), na Karaibach, szeroko rozprzestrzeniony w Ameryce Płd. Jest to gatunek synantropijny, a więc także rozprzestrzenia się w towarzystwie człowieka, najczęściej za pośrednictwem wodnego transportu handlowego. W hodowlach ciągle jeszcze jest to gatunek słabo rozpowszechniony. Aktywność: Wybitnie nocna, wtedy owady żerują oraz szukają partnerów.Owady przemieszczają się pieszo przemierzając ściółkę. W dzień skupiają się w spokojnych zacienionych kryjówkach. Pożywienie: Karaczany są owadami wszystkożernymi, ich układ trawienny radzi sobie z szeroką gamą substancji organicznych zarówno pochodzenia roślinnego jak i zwierzęcego.W naturze karaczany pełnią rolę czyścicieli ekosystemu, gdyż konsumują rozkładające się szczątki zwierząt i roślin, tym samym doprowadzając do obrotu substancji w naturze.Odnajdują i gromadzą się w miejscach, gdzie pożywienie jest łatwo dostępne – w naturze będą to miejsca bytowania dużych zwierząt, miejsca w okolicach drzew owocowych, a w sąsiedztwie człowieka siedziby ludzkie, zsypy, śmietniki itp. Rozmnażanie: Samce zainteresowane samicą wydzielającą feromony, stają się nerwowe, zbierają się wokół samicy i przystępują do tańca godowego polegającego na pulsacyjnych ruchach skrzydeł sfinalizowanych ich uniesieniem.Co ciekawe potrafią to robić nawet na pionowych gładkich powierzchniach.Kiedy samica zwabiona wydzieliną gruczołów znajdujących się pod skrzydłami wejdzie na samca, następuje połączenie. Inkubacja ooteki trwa średnio około miesiąca. Jest to gatunek jajożyworodny, finalne wysunięcie ooteki kończy się wykluwaniem młodych owadów wielkości około 4mm. Hodowla w terrarium
Uwagi: Gatunek synantropijny, jest potencjalna możliwość przeżycia i skutecznej reprodukcji w warunkach mieszkaniowych. Owady są piekielnie szybkie i zwrotne, poza tym rewelacyjnie wspinają się po gładkich powierzchniach, potrafią biegać z dużą szybkością nawet po szklanym „suficie” i dodatkowo wykonywać nagłe zrywy/zwroty. Silnie niepokojone wydzielają dość nieprzyjemną woń. Jak w przypadku wszystkich hodowanych zwierząt niezwykle ważne jest zachowanie przyzwoitej higieny: regularnie sprzątamy zanieczyszczenia, unikając w ten sposób ich rozkładu oraz inwazji nieproszonych gości pod postacią roztoczy czy grzybów. * w hodowlach istnieją dwie formy ubarwienia: standardowa oraz złotawa. Łukasz Matczak „Nosgoth” Na podstawie doświadczeń własnych, http://tolweb.org/Blattaria |
REKLAMA
REKLAMA |
