Rodzina nieliczna, na świecie opisano ok. 400 gatunków (dalsze 150 w opracowaniu). Ze względu na swoje niewielkie rozmiary i skryty tryb życia należy oczekiwać znacznego jej wzrostu wraz z kolejnymi badaniami.
Pióroskrzydłe należą do najmniejszych chrząszczy i najmniejszych owadów. Długość ich ciała waha się w granicach 0,3 - 1,5 mm. Posiadają 11, 10 lub 8 członowe czułki, dwa lub trzy ostatnie tworzą buławkę. Głowa mała, tworzy wspólny obrys z przedpleczem i pokrywami. Oczy słabo rozwinięte, czasem zupełnie zanikają (zwłaszcza u gatunków myrmekofilnych). Przedplecze zaokrąglone lub cylindryczne. Może mieć silnie wystające tylne kąty, często owłosione. Pokrywy wydłużone i przypłaszczone, mogą zakrywać odwłok lub być ścięte i odsłaniać pygidium. Na ich powierzchni mogą znajdować się włoski. Ubarwienie ciemne lub występuje brak pigmentu. Charakterystyczna dla rodziny jest druga para skrzydeł. Ich powierzchnia jest niemal zupełnie zredukowana, a z ich brzegów wyrastają długie włoski, stanowiące właściwą powierzchnię lotną. Całość kształtem przypomina pióro. Nogi średniej długości. Stopy 2, 3 członowe. Odwłok wydłużony, widoczne jest na nim 6 sternitów.
Są owadami bardzo słabo poznanymi. Zasiedlają różne środowiska: nawóz, grzyby, mrowiska. Ich larwy, podłużnego, robakowatego kształtu, zasiedlają te same siedliska co owady dorosłe. Na końcu odwłoka posiadają dwa haki.
