|
|
|
|
|
| Nhandu chromatus.. » Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Nhandu spp. » |
Nhandu carapoensis (Lucas, 1981)
 Nhandu carapoensis Na wolności występuje w Brazylii i Paragwaju, w lasach deszczowych. Sklasyfikowany w 1981 roku przez Lucas’a. Angielska nazwa tego ptasznika to Brazilian Red Bird Eater. Dorasta do 6 cm ciała, z rozpostartymi odnóżami do 15-18 cm. Tarczka grzbietowa i odwłok tego pająka są czarne. Odwłok jest porośnięty długimi, rzadkimi, czerwonawymi włoskami. Kończyny ciemne do kolan, dalej są czerwono brązowe z długimi, czerwonawymi włoskami. Pająki te są bardzo owłosione. Nie ma różnic w ubarwieniu samic i samców. Młode są różowe z ciemną plamką na odwłoku. Wymaga terrarium o wymiarach 30/30/20 cm (dł./szer./wys.). Jako podłoże można zastosować torf lub substrat kokosowy. W terrarium powinien znaleźć się kawałek kory lub korzeń jako kryjówka. Wymaga niższej temperatury, w granicach 22-24 stopni (nocą może być niższa) i wilgotności utrzymującej się na poziomie 70-80%. Młodym ptasznikom podajemy larwy owadów: much, mącznika młynarka, muszki owocowe. Starszym i dorosłym pająkom podajemy świerszcze, karaczany i szarańczę. Dojrzały samiec posiada na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej, najdłuższej parze odnóży krocznych haczyki. Samice bywają agresywne w stosunku do swoich partnerów i zdarza się, że samiec ginie przy próbie kopulacji - tak jak mój. Dopuszczamy samice co najmniej 4-letnie. Kokon inkubujemy w temperaturze 28 stopni. Jajeczka są małe – mierzą 0,2 cm. W kokonie bywa ich 300-400 szt. Po około 1,5 miesiąca inkubacji w kokonie zaczynają pojawiać się nimfy I. Gatunek ten nie ma jadu niebezpiecznego dla człowieka. Jego najczęstszą obroną jest wyczesywanie włosków parzących z odwłoka, chociaż oczywiście zdarzają się osobniki agresywne. Jest to pająk odpowiedni dla początkujących. Autor: Awikularia Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; L. Klatil, Sklipkani, krasavci s chlupatyma nohama, 1998; H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 2, 2000; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, Version 5.5; V. Honsa, Sklipkan, nr 5, 2000; Rick C. West, www.birdspiders.com; www.poecilotheria.com; Własne doświadczenia. |
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Skale
Siła jadu
Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data modyfikacji: 08.05.2008
Narzędzia użytkownika
REKLAMA
REKLAMA |
||||||||||||||||||
