|
|
|
|
|
| « Handel.. | Przepisy UE.. » Rejestracja, cites » |
|
Mieszańce (krzyżówki, hybrydy)
Zgodnie z rezolucją Konferencji Stron CITES Konf.10.17(Rew.) mieszańce zwierzęce mające wśród przodków w prostej linii (cztery pokolenia wstecz!) okaz z gatunku Załącznika I lub II, są traktowane tak jak 'czyste' gatunki ujęte w takim Załączniku, przy czym:
Wynika z tego, że mieszańce z udziałem okazu gatunku Załącznika III, ale bez okazów Załącznika I lub II podlegałyby konwencji tylko wtedy, gdyby w Załączniku III wpisano takie mieszańce, a do Załączników możliwe jest wpisanie tylko takich mieszańców, które tworzą w naturze wyróżnione i stabilne populacje. W art.2 pkt (t) Rozp.338/97, przy definicji okazu zapisano, iż jakiś okaz będzie uważany za okaz z gatunku ujętego w aneksach A do D, jeżeli co najmniej jeden z 'rodziców' był z gatunku ujętego w aneksie, a jeżeli 'rodzice' byli gatunkami ujętymi w różnych aneksach, zastosowanie mają przepisy dla bardziej restrykcyjnego aneksu. Ale w uwagach do interpretacji obecnie obowiązujących aneksów wprowadzonych jako kolejna już ich zmiana, są postanowienia, których nie było w pierwotnym tekście rozporządzenia w roku 1997, podobne do postanowień rezolucji CITES. Najprawdopodobniej zmieniając aneksy dostosowano je do rezolucji Konf.10.17(Rew.), ale zapomniano poprawić definicję okazu. Biorąc pod uwagę przepis art.1 zdanie drugie Rozp.338/97 nakazujący stosować to rozporządzenie "zgodnie z celami, zasadami i postanowieniami Konwencji", zamiast postanowień definicji okazu należy więc stosować postanowienia z objaśnień do aneksów: Mieszańce zwierzęce, które w swoich poprzednich czterech pokoleniach w linii prostej mają jeden lub więcej okazów z gatunków ujętych w aneksie A lub B są przedmiotem postanowień tego rozporządzenia tak, jak gdyby były 'czystymi' gatunkami, nawet jeżeli mieszaniec, którego to dotyczy nie jest specjalnie ujęty w aneksach. Mieszańce mogą zaś być specjalnie ujmowane aneksach wyłącznie, jeżeli pochodzą one z wyróżnionych i stabilnych w naturze populacji. Wynika z tego, że mieszańce z udziałem okazu gatunku aneksu C lub D, ale bez okazów aneksu A lub B podlegałyby przepisom rozporządzenia tylko wtedy, gdyby takie mieszańce wpisano w aneksie C lub D. Zarówno w przepisach CITES, jak i w przepisach prawa UE tam, gdzie napisano 'gatunek' należy rozumieć to jako gatunek, podgatunek, lub jego wyodrębnioną populację. Spośród gatunków hodowanych w terrariach największe kłopoty z ustaleniem do którego aneksu przynależą, mogą sprawić pyton tygrysi i boa dusiciel, ponieważ Python molurus molurus i Boa constrictor occidentalis ujęte są w Załączniku I CITES i unijnym aneksie A, zaś pozostałe podgatunki w Załączniku II i w aneksie B. Zwierzęta hodowane w niewoli mają często ubarwienie i inne cechy znacznie odbiegające od tych opisanych dla dziko żyjących populacji, aby mieć pewność, do którego aneksu, A czy B, zaliczyć okaz nie posiadający dokumentów potwierdzających jego podgatunek, należałoby sprawdzić 4 pokolenia wstecz, a więc: 2 rodziców, 4 dziadków, 8 pradziadków i 16 prapradziadków (razem 30 okazów). Zazwyczaj jest to niewykonalne nie tylko w domowych hodowlach nieprowadzących dokumentacji hodowlanej, bo żaden przepis nie wymaga obecnie jej prowadzenia, ale i w ogrodach zoologicznych, które co prawda kartoteki hodowlane prowadzą, ale wiele okazów trafiło tam w charakterze darowizn lub depozytów bez ustalonego rodowodu, a poza tym dawniej nie przywiązywano aż takiej wagi do określania podgatunku tym bardziej, że zmieniają się w czasie także poglądy naukowe co do wyróżniania lub nie pewnych podgatunków, czy też uznawania ich lub nieuznawania za odrębne gatunki. Art.55 Rozp.865/2006 daje podstawę prawną do wymagania przez organ administracyjny danego państwa członkowskiego wykonania testów DNA dla potwierdzenia pochodzenia okazu, ale w ustawie_OP nie napisano, kto ma w Polsce za takie badanie zapłacić, czy organ czy obywatel. |
 Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
|
