| « Kurczaki.. | Mięso.. »  Artykuły » Zwierzęta » Pokarm » |
|
Mącznik młynarek (Tenebrio molitor, Linnaeus 1758)
Morfologia: Najbardziej "klasyczny" przedstawiciel rodziny czarnuchowatych (Tenebrionidae). Chrząszcze te osiągają 12 - 18 mm długości. Ciało wydłużone, lekko przypłaszczone, czarnego lub kasztanowego koloru. Czułki perełkowate, stopniowo rozszerzające się ku końcom. Spód ciała przeważnie jaśniejszy, przechodzący w kolor bordowy. Larwy przypominają pokrojem ciała drutowce (larwy sprężyków - Elateridae). Są żółtawego koloru, wydłużone i cylindryczne. Posiadają krótkie czułki i słabo wykształcone trzy pary odnóży. Ostatni segment ciała posiada mały, rozdwojony wyrostek. Tuż przed przepoczwarczeniem osiagają ok. 3 - 3,5 cm. Biologia i ekologia: W naturze chrząszcze spotykane są pod gnijącą i butwiejącą korą drzew liściastych, w dziuplach. Larwy i dorosłe chrząszcze odżywiają się martwymi organizmami, gnijącą materią organiczną. Jest również pospolitym chrząszczem synantropijnym (towarzyszącym człowiekowi), zasiedlającym magazyny produktów zbożowych, spiżarnie, fermy drobiu i gołębniki. Terrarium i warunki hodowli: Nie ma dużych wymagań. Wielkość terrarium zależy wyłącznie od naszych potrzeb. Najlepiej używać do tego celu pudełek zrobionych z plastiku lub szkła. Osobniki hodowane powszechnie mają przeważnie zredukowane skrzydła, dlatego nie wymagają pokrywy (choć warto się zabezpieczyć). Jako podłoże i jednocześnie pokarm najlepiej sprawdzają się otręby pszenne. Ich warstwa powinna mierzyć 10 - 20 cm. Często, jako dodatek, stosowana jest mąka. Nie polecam jej jednak ze względu na możliwe zawilgocenie. W tym przypadku mąka ulega zamianie w kleistą papkę, potrafiącą uśmiercić całą hodowlę. Mącznik jest owadem o dużej tolerancji na szerokie spektrum temperatur. Owady dobrze przeżywają w zakresie 0 - 40°C, jednak optimum umożliwiające im najlepszą przeżywalność i rozród to 25 - 35°C. Podobnie wygląda to w przypadku wilgotności. Tenebrio molitor znosi długotrwałe przesuszenie jak i podwyższoną wilgotność. Optimum to ok. 60 - 80%. Wodę najlepiej dostarczać wraz z pokarmem (owoce, warzywa). W przypadku dobrej wentylacji można lekko zraszać hodowlę lub położyć na wierzchu wilgotny papierowy ręcznik lub wytłaczanki. Owad nie wymaga oświetlenia, a wręcz preferuje stałe zacienienie. Podłoże co jakiś czas ulega całkowitemu "przerobieniu" przez larwy na odchody (sypki miał gromadzący się na dnie pojemnika). Co 2 - 3 miesiące warto przesiać podłoże, np. przez sitko do odcedzania makaronu, w celu usunięcia odpadków. Żywienie: Poza otrębami pszennymi owady chętnie konsumują owoce i warzywa, będące jednocześnie głównym źródłem wody dla owadów. Jedzą też chleb, mięso i niemal wszelką materię organiczną, nie ma problemów z ich karmieniem. Rozpoznawanie płci: Dość trudne. Samce mają bardziej wygięte przednie golenie. Podczas kopulacji znajdują się zawsze na górze. Samice można często zaobserwować podczas składania jaj w podłożu. Rozmnażanie: Mącznik młynarek należy do "samoobsługowych" hodowli. Szybkość rozwoju jest bezpośrednio skorelowana z temperaturą (im wyższa, tym szybciej rosną i przepoczwarczają się larwy). 10 - 14 dni po kopulacji samice rozpoczynają składanie jaj. Wytwarzają ich po kilkanaście dziennie i przyklejają do fragmentów podłoża. W ciągu swojego krótkiego życia (1 - 2 miesiące) jedna samica składa ok. 500 jaj. Inkubacja trwa ok. 2 - 3 tygodnie. Świeżo wyklute larwy mierzą ok. 2 - 3 mm i można je zobaczyć wysypując odrobinę otrębów na czarne tło. W ciągu okresu larwalnego (12 - 18 miesięcy w 20°C., 6 - 8 w 25°C. i ok. 4 w 35°C.) larwy przechodzą 10 - 16 linień. W niesprzyjających warunkach czas rozwoju i liczba linień może ulec zwiększeniu. Przed przepoczwarczeniem wyrośnięte larwy wychodzą na powierzchnię podłoża i wyginają się w charakterystyczny kształt litery "J". Po kilku dniach przekształcają się w poczwarki wielkości dorosłego chrząszcza. W 15°C cały proces trwa 30 dni, a w 32°C już tylko 5 dni. Początkowo ciemne są tylko oczy i aparat gębowy, z czasem ciemnieją odnóża i jest to nieomylny znak, że niedługo dojrzały chrząszcz wyjdzie z poczwarki. Po 2 tygodniach samice rozpoczynają składanie jaj i cykl się zamyka. Uwagi:
Skarmianie: Mączniki są idealnym pokarmem dla większości stawonogów (pajęczaki, drapieżne chrząszcze), jednak wielu hodowców nie poleca nadmiernego karmienia nimi modliszek. Podobnie wygląda sprawa z wieloma gadami i płazami. Nadmierna zawartość tłuszczu w ciele larw, twarda chityna dorosłych chrząszczy może być szkodliwa, a czasem niebezpieczna dla pupili. Otłuszczenie zwiększa podatność gadów na choroby i powoduje bezpłodność. Chitynowy oskórek może zaczopować przewód pokarmowy zwierzęcia lub szkadzać jego ściany. Optymalnym rozwiązaniem może być rzadkie podawanie larw, najlepiej będących tuż po linieniu i trzymanych głównie na owocowo-warzywnej diecie. UWAGI: Warto wspomnieć, że dłużej przetrzymywane mączniki w cienkim, plastikowym pojemniku potrafią bez problemu go przegryźć, co może skończyć sie niemałą inwazją. Opracowanie: Opracowali: Dariusz Kucharski, Łukasz Różański i Michał Solarz na podstawie własnych doświadczeń oraz literatury: Burakowski B., 1993: Laboratory methods for rearing soil beetles (Coleoptera). Polska Akademia Nauk Muzeum i Instytut Zoologii, Warszawa. Stebnicka Z., 1991: Czarnuchowate - Tenebrionidae. Klucze do oznaczania owadów Polski: cz. XIX, zeszyt 91, PWN, Warszawa. |
Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
|