|
|
|
|
|
| « Litoria infrafrenata - Rz.. | Litoria spp. - Australorz.. » Opisy gatunków » Płazy (Amphibia) » Płazy bezogonowe (Anura) » |
|
Litoria splendida (Tyler, Davies & Martin, 1977)
)
Litoria splendida w Canberra Zoo Courtesy of Beat Akeret )
Litoria splendida w Canberra Zoo Courtesy of Beat Akeret )
Litoria splendida w Canberra Zoo Courtesy of Beat Akeret )
Litoria splendida w Canberra Zoo Courtesy of Beat Akeret )
Litoria splendida w Canberra Zoo Courtesy of Beat Akeret  Nazwa polska: nazwa łacińska „splendida” oznacza wspaniały
 Nazwa angielska: The Magnificent Tree Frog, Splendid Tree Frog
 Nazwa niemiecka: Der Prachtlaubfrosch
Systematyka: Należy do rodziny rzekotek (Hylidae), do rodzaju rzekotek australijskich (Litoria). Wygląd zewnętrzny: Litoria splendida osiąga rozmiary od 8-11 cm. Samce są nieco mniejsze od samic. Płazy te są bardzo duże i masywne. Błona bebenkowa (tympanum) widoczna za okiem, nad kącikiem ust i w znacznej części pokrywa ją gruczoł. Posiada duże oczy ze srebrno-metaliczą tęczówką oraz poziomo usytuowaną źrenicą. Oko posiada także czarny obrys. Ubarwienie tych rzekotek waha się od ciemnych do jasnych odcieni zieleni. Na plecach znajdują się różnej wielkości żółte lub białe plamy z ciemniejszą obwódką, a stopień ich zagęszczenia jest cechą indywidualną. Na głowie płaza znajduje się ogromny gruczołu, który w całości pokrywa jej czubek. Wewnętrzna powierzchnia kończyn, cześć palców oraz pachwiny zabarwione są na pomarańczowo-żółto. Brzuch jest biała lub kremowa i posiada bardziej brodawkowatą strukturę niż grzbiet, którego skóra jest gładka. Palce oby kończyn zaopatrzone w duże przylgi oraz połączone w ¾ długości błona pławną. Przylgi umożliwiają żabą wspinanie się po drzewach, skałach oraz płaskich powierzchnia taki jak szyby, czy plastik. Rzekotki pomimo że posiadają płuca, pobierają tlen także przez skórę. Aby jego pobór był wystarczający, żaby muszą zachować odpowiednią wilgotność powierzchni ciała. Jeśli chodzi o różnicowanie, to Litoria splendida może być mylona z Rzekotką australijską (Litoria caerulea). Peptydy skórne: W okresie godowym, dwa niewielkie peptydy są obecne tylko w wydzielanie skóry samców. Pierwszym z nich jest feromon płciowy rozpylany w wodzie, który wabi samice w okresie godowym, a jego nazwa to splendipherin [25 amino acid peptide (GLVSSIGKALGGLLADVVKSKGQPA-OH)]. Ten feromon stanowi około 1% całkowitej ilości peptydów zawartych w skórze płaza w okresie lęgowym (od stycznia do marca), spadając do 0,1% w okresie poza rozrodem (od mają do listopada). Splendipherin przyciąga samice rozpylony w wodzie w stężeniu 10-11-10-9 M i jest substancją specyficzną dla tego gatunku. Drugi z peptydów charakteryzuje się szerokim spektrum antybiotykowym i nosi nazwę caerin 1.10 [of the caerin 1 group, a 25 residue peptide (GLLSVLGSVAKHVLPHVVPVIAEKL-NH2)]. Neuropeptydy L. splendida zmieniają się sezonowo, zmiany te są identyczne zarówno dla samców jak i samic. W okresie od października do marca jedynym obecnym neuropeptydem w wydzielinie skóry płaza jest caerulein [pEQDY (SO3) TGWMDF-NH2], aktywizuje on mięśnie gładkie, a także wykazuje działanie przeciwbólowe. Od czerwca do września, ponad połowa caerulein ulega hydrolizie do [pEQDYTGWMDF-NH2], peptyd ten nie powoduje aktywizacji mięśni gładkich. W miejsce caerulein, pojawia się nowy peptyd - Phe8 caerulein [pEQDY (SO3) TGWFDF-NH2], który staje się głównym składnikiem wydzieliny skórnej. Prawdopodobnie sezonowa wymiana składu peptydów bierze udział w termoregulacji. Linienie: Linienie u rzekotek odbywa się regularnie. Proces ten przebiega szybko, co utrudnia jego zaobserwowanie podczas codziennego kontaktu z płazem. Możliwość obserwacji utrudnia także fakt, że oskórek Litoria jest cienki i przeźroczysty. Żaby całkowicie zjadają swoją wylinkę (prawdopodobnie zawiera ona cenne składniki odżywcze). Dymorfizm płciowy: Rozpoznanie płci u rzekotek jest trudne. Samce osiągają mniejsze rozmiary oraz masę ciała, w odróżnieniu od samic. Posiadają także bardziej rozbudowane podgardle, które umożliwia im wydawanie odgłosów w porze godowej. Aktywność: O zmierzchu i nocą, dzień przesypiają w komfortowym dla siebie miejscu. Pożywienie: Litoria splendida żywi się głownie insektami. W naturze poluje na muchy, gąsienice, chrząszcze i pająki. Jej ofiarami padają także mniejsze płazy. Rzekotki przytrzymują pożywienie silnymi, przednimi kończynami, a podczas jego połykania, gałki oczne zapadają się w oczodoły dzięki czemu przepychają pokarm do przełyku Środowisko naturalne: Litoria splendida spotykana jest w Australii w regionie Kimberley. Rzekotka ta zamieszkuje jaskinie oraz różnego rodzaju szczeliny skalne. Możemy spotkać ją także w ludzkich domostwach, szczególnie w okolicy zbiorników wodnych, toalet oraz pryszniców. Zakresu obszaru występowania w Australii: Wielkość obszaru geograficznego, na którym rozpowszechnione są te rzekotki szacuje się na: 1001-80000 km² Rozmnażanie: Nie ma udokumentowanych przypadków rozmnożenia tego gatunku w niewoli.
Hodowla: Rzekotki te trzymane są w niewoli tylko po otrzymaniu odpowiedniego zezwolenia wydawanego przez władze Australii. W terrarium możemy je spotkać głównie w ogrodach zoologicznych kraju w którym występuje. Przykładowe warunki hodowli:
Uwagi: Australijscy naukowcy odkryli w 1999 roku, że samce tego gatunku produkują zapach, który wabi samice w okresie godowym. Badacze z University of Adelaide w Australii, prowadzili badania na męskich przedstawicielach gatunku Litoria splendida i udowodnili, że gruczoł na ich głowach wydziela substancję Spendipherin (feromon), która powoduje, że samiec staje się bardziej atrakcyjny w oczach samicy. W 2006 roku natomiast australijscy naukowcy odkryli, że płazy produkują w skórze wydzielinę chroniącą je przed komarami. Aby sprawdzić, czy rzeczywiście żaby wydzielają środek odstraszający, badacze pobrali wydzielinę od przedstawicieli tego gatunku i dokonali serii testów. Z badań wynikło, że skóra płazów produkuje nie tylko substancję odstraszającą owady, ale także o właściwościach leczniczych. Gruczoł znajdujący się na głowie płaza zawiera truciznę, która nie jest szkodliwa dla ludzi, lecz skutecznie odstrasza drapieżniki, a w szczególności ptaki. Opracował Konrad Pałka na podstawie własnych doświadczeń oraz w oparciu o artykuły zawarte w poniższych źródłach dydaktycznych: 1) http://www.frogsaustralia.net.au/frogs/display.cfm?frog_id=186 2) http://www.reptilepark.com.au/animalprofile.asp?id=230 3) http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10601876 4) Dost Uwe „Das Kosmos-Buch Terraristik” 5) http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10601876 |
REKLAMA 
|
