Niedziela 14 grudnia 2003 roku przejdzie do historii polskiej terrarystyki jako dzień przełomowy. Pomimo fatalnej pogody wiele osób entuzjastycznie nastawionych do tematu postanowiło odwiedzić Miejski Dom Kultury w Świętochłowicach. Położenie giełdy nie było takie jak wielu by sobie mogło wymarzyć, jednak Organizator zadbał by nikt jadący główną ulicą miasta nie miał problemu z trafieniem na miejsce (narzekania w tej sytuacji na wygląd dworca w Świętochłowicach, które można przeczytać na forum są lekkim nieporozumieniem). Może jednak w przyszłości napis "GIEŁDA GADÓW I PŁAZÓW" na kartonie zastąpi pokaźnych rozmiarów szyld:) Dotarłszy na giełdę punktualnie o godzinie 12:00 mieliśmy okazję oglądać ostatnie przygotowania stoisk, chociaż liczba zwiedzających już w tej chwili znacznie przekraczała nasze oczekiwania. Frekwencja z godziny na godzinę rosła. Znaczna cześć zwiedzających nie sprawiała jednak wrażenia terrarystów, co łatwo można było wychwycić słuchając pytań do sprzedawców ("a co ten wąż je?"). Ilość stoisk ze zwierzętami nas zawiodła (siedem, ale właściwie tych, przy których warto było na chwile przystanąć było trzy...), gdyż wystarczyło zaledwie 10-15 minut na obejście i w miarę dokładne ich obejrzenie. Nie należy się jednak dziwić, terrarystyka w Polsce jest dość młoda dziedziną.

Wśród najciekawszych gatunków, jakie było można obejrzeć (kupić niekoniecznie, ceny bowiem były zawrotne jak na kieszeń przeciętnego Polaka) znalazły się Geochelone elegans, Pyxis arachnoides, Tupinambis nigropunctatus, Morelia (Chondropython) viridis (Witold Plucik), Uroplatus sikorae, Mantella madagascariensis, Anolis roquet (dla nas zupełnie nowy gatunek, jeden z lepiej znanych na zachodzie) (Exo-Fauna, Piotr Pręgowski). Większość stoisk oferowała najpopularniejsze gatunki takie jak gekony lamparcie, anolisy karolińskie czy węże właściwe. Warte obejrzenia były świetnie zorganizowane, prezentujące najrozmaitsze materiały do budowy i wykończenia terrarium wśród nich również niezwykle tanie i ciekawe rośliny (Biofil, Łukasz Sułowski), jak również ''biedne'', nieprzemyślane i ogólnie zniechęcające stoiska, gdzie zwierzęta były stłoczone a podłożem był kolorowy żwirek (...) co wyraźnie świadczyło o osobach je sprzedających. Szczytem arogancji zdawać by się mogło to, co usłyszałem od jednego sprzedawcy na pytanie o cenę pewnych żółwi. Gdy milcząco okazałem swoje zaskoczenie (żółwie nie wyglądały na 100% zdrowe, w odchodach można było zauważyć masę piachu i drobnego żwirku, a na innym stoisku były sprzedawane osobniki tańsze i wyklute w niewoli...) w odpowiedzi usłyszałem : '' jak za drogo, to czas założyć swoja firmę '' (i w domyśle sprowadzać sobie je samemu). Pozostawię to bez komentarza.

Niestety ceny wszystkich zwierząt, poza jednym stanowiskiem były wysokie, zbliżone do cen w sklepach zoologicznych. Owady, szczególnie karmowe były jednak przesadnie drogie. Z drugiej jednak strony może to i dobrze, gdyż nie każdy (tak jak w Czechach) może sobie wejść na giełdę i wyjść z niej z kameleonem czy legwanem.

Organizatorem tego przedsięwzięcia był Witold Plucik, można powiedzieć, że wywiązał się z zadania. Miejmy nadzieję, że w przyszłości giełda będzie odbywała się co miesiąc, liczba stanowisk się zwiększy, ktoś wpadnie na pomysł sprzedaży obcojęzycznej literatury (bo sprzedaż polskich pozycji jest świetnym kabaretem), a ceny staną się bardziej realne.

Jestem przekonany, że jest wiele osób, które giełda zachwyciła i prawdopodobnie pojawią się krytyczne komentarze dotyczące tej relacji dlatego zaznaczam, że są to jedynie moje prywatne wrażenia.

Łukasz Jarczewski