| « Ergaula capucina.. | Gromphadorhina portentosa.. »  Opisy gatunków » Owady (Insecta) » Karaczany (Blattariae) » |
|
Eublaberus distanti (Kirby, 1903)
Opis: Przynależny do rodzaju Eublaberus owad dość dużej wielkości oscylującej wokół 50 mm. Karaczan masywnej budowy ciała, silne odnóża zaopatrzone w solidne kolce pomagające zarówno w grzebaniu jak i obronie przed napastnikiem. Słomkowego koloru skrzydła w niewielkim stopniu wystające poza odwłok i kolorystycznie apetyczne przedplecze o owalnych krawędziach ozdobione układem czarnych plam na czerwono-brązowym bądź pomarańczowym tle i zwieńczone dalej czarnym poprzecznym pasem, z całością w wysokim połysku czynią ten gatunek bardzo atrakcyjnym w hodowli. Spód odwłoka z jaśniejszym czerwonawym pasem ciągnącym się przez jego centralną część. Skrzydła drugiej pary mleczno-przezroczyste z silnym żyłkowaniem, dość delikatnej budowy. Larwy wyglądające jak żywe czołgi, charakteryzują się połyskliwą czernią z dwoma rzędami pomarańczowych plam na pierwszych segmentach tułowia.
imago
larwa Występowanie: Ameryka Płd. (Gujana), częściowo Ameryka Środkowa. Środowisko występowania tych owadów to miejsca wśród dużych zwalonych , próchniejących i rozkładających się drzew liściastych, prawdopodobnie również jaskinie. Aktywność: Aktywność wybitnie nocna. W dzień zagrzebane w podłożu bądź ukryte pod korą, liśćmi itp. Pożywienie: Gatunek preferujący pokarm roślinny, jedynie w niewielkim stopniu, jako urozmaicenie konsumujący pokarmy pochodzenia zwierzęcego. Rozmnażanie: W krótkim okresie po ostatniej wylince, często krótszym, niż u innych gatunków spotykanych w hodowlach, owady przystępują do kopulacji. Następnie samica buduje ootekę i składa do niej jaja, popularnie zjawisko to nazywane jest "wietrzeniem ooteki". „Wietrzenie” zwieńczone jest schowaniem ooteki w ciele samicy, podobnie jak w przypadku gatunków z rodzaju Blaberus średnio na nieco ponad miesiąc, co jest silnie uzależnione od warunków. Samice w niesprzyjających warunkach potrafią przedłużać proces inkubacji ooteki. Osobniki w stadium L1 - są stosunkowo do wielkości dorosłego owada, w porównaniu z innymi gatunkami w tym wieku - małe, gdyż mają około 4mm długości. Warte uwagi jest to, że gatunek jest podatny na „rojenie się”, osobniki płci męskiej wyczuwając feromony sygnalizujące o gotowości do kopulacji pewnej z samic wpadają w energetyczny szał, poruszając się w szybkim tempie oraz podfruwając na niewielkie odległości, w dużym skupisku jest to biegająca masa rozszalałych samców. Hodowla w terrarium:
Uwagi: Bardzo ładny gatunek. Nie spaceruje po gładkich powierzchniach. Jak w przypadku wszystkich hodowanych zwierząt niezwykle ważne jest zachowanie przyzwoitej higieny: regularnie sprzątamy zanieczyszczenia, unikając w ten sposób ich rozkładu oraz inwazji nieproszonych gości pod postacią roztoczy czy grzybów. Opracowanie: Według własnych doświadczeń: Łukasz Matczak "Nosgoth" |
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Załącznik CITES: Nie Aneks UE: Nie Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data modyfikacji: 12.12.2007
Narzędzia użytkownika
REKLAMA
REKLAMA |
||||||||||||