|
|
|
|
|
| « Ethmostigmus spp... | Opisy gatunków » Wije (Myriapoda) » Pareczniki (Chilopoda) » Skolopendrokształtne (Scolopendromorpha) » Skolopendry (Scolopendridae) » Ethmostigmus spp. » |
|
Ethmostigmus trigonopodus (Leach, 1817)
Jednym z popularnych gatunków w hodowli jest Ethmostigmus trigonopodus. Naturalnie możemy go spotkać w Afryce równikowej oraz południowej, między innymi na terenie Algierii, Angoli, Kenii, Kongo, Etiopii, Malawi, RPA, Sudanu, Tanzaniim Madagaskaru czy Zachodniej Afryki. Występuje wiele odmian barwnych tego gatunku. Zostaną one opisane szerzej w dalszej części. Jest to ciekawy gatunek, wykazujący szereg interesujących cech oraz zachowań. Bardzo lubi kopać, potrafi zbudować pokaźny system tunelów pod całym terrarium. Ciekawa jest również przynależność taksonomiczna, jest to inny rodzaj (Ethmostigmus), a nawet podrodzina (Otostigminae) względem niż większość spotykanych w hodowli gatunków. Oto cechy wyróżniające Ethmostigmus:
Podgatunki
Odmiany barwne W hodowli spotykane są trzy odmiany barwne.
Z moich obserwacji wynika, iż przedstawiciele Ethmostigmus wspaniale się wspinają (do perfekcji opanowały ucieczki z terrarium). Jest to również jeden z gatunków u których opisano nurkowanie. Osobniki potrafią przejść po dnie przez niewielki zbiornik wodny. U wielu osobników duże rozmiary osiągają tchawki trzeciego segmentu, można wręcz zajrzeć do środka. Temperatura i Wilgotność Temperatura w dzień 20-25°C, w nocy 15-20°C. Wilgotność powietrza 60-80%. Terrarium Terrarium w typie tropikalnego lasu deszczowego. W podstawie nie mniejsze niż 40x20 dla dorosłego osobnika. Pojemnik musi być zabezpieczony od góry, gdyż skolopendry świetnie się wspinają po silikonie w rogach terrarium. Podłoże powinien stanowić torf odkwaszony bądź kokosowy, może on być zmieszany z piaskiem w proporcji 1/3. Można również dodać niewielką ilość wermikulitu. Stałym elementem wystroju powinno być poidełko. Powinna być również kryjówka, na przykład kawałek kory dębowej. Wystrój uzupełniamy wedle uznania, możemy dać coś do wspinania i/lub roślinki (np. Sphangum, Scindapsus).
Samica, od ponad roku bez kontaktu z żadnym przedstawicielem swojego gatunku. Złożyła jaja. Przeniesiona do szafy, aby zapewnić jej cisze i ciemność. Kontrolowana co kilka, kilkanaście dni. Kilka prób udanego karmienia martwym pokarmem. Inkubacja jaj trwała przeszło trzy miesiące (od złożenia do oddzielenia młodych). Doczekałem się 27 młodych. Opracowanie Opracował: Grzegorz Pełka (2006) na podstawie własnych doświadczeń i literatury: Dr. Graf Attems. 1930. Das Tierreich - Scolopendromorpha; Lewis J.G.E. 1981. The biology of centipedes, Cambridge University Press; Ralf V. Chamberlin. The Chillopoda and Diplopoda collected by the American Museum Of Natural History Congo Expedition (1909-1915), With notes on some other african species; A. Schileyko & V. Stagl. 2004. The collection of scolopendromorph Centipedes (Chilopoda) in the Natural History Museum in Vienna: a critical re-evaluation of former taxonomic identifications. Zdjęcia Zdjęcia autorstwa: Grzegorz Pełka oraz Steven Lenaerts (www.scolopendra.be). |
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Załącznik CITES: Nie Aneks UE: Nie Skale
Siła jadu
Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data utworzenia: 24.02.2011
Data modyfikacji: 26.02.2011
Narzędzia użytkownika
REKLAMA 
|
||||||||||||||||||||||||||
)
)
)
)
)
