|
|
|
|
|
| « Difenbachia (Diffenbachia.. | Episcja (Episcia).. » Rośliny » Rośliny do terrarium tropikalnych » |
Echmea (Aechmea)
   Nazwa botaniczna: Aechmea, 150 gatunków Rodzina: Bromeliowate (Ananasowate) Wielkość: Wszystkie Echmee rosną do maksymalnie 40cm (juz z rozetą), poszczególne odmiany mogą nieznacznie się różnić. Wygląd: Najpopularniejszy gatunek Echmei to
Czerwone kwiatostany i pięknie pręgowane liście to cechy A.chantinii, zaś barwa kwiatostanów A.miniata to czerwień i błękit. Gatunki/odmiany:
Występowanie: Tropikalna i podzwrotnikowa Ameryka (Wenezuela,Boliwia,Peru,Brazylia,Ekwador,Kolumbia) Informacje dodatkowe: Sprowadzona do Europy w minionym stuleciu na jakiś czas została zapomniana. W latach pięćdziesiątych ponownie podjęto jej uprawę. Roślina wytwarza gęstą rozetę złożoną z około 12 liści rosnących ku górze. Kwiatostanem jest kłos lub rozgałęziona wiecha. Zastosowanie: Nadaje się do terrarium stepowego i średnio wilgotnego (np. dla niektórych ptaszników lub jaszczurek) Stanowisko: Aby rośliny dobrze rosły i kwitły należy zapewnić im miejsce jasne ale nie nasłonecznione. Dobrze znosi przesuszone powietrze. Hodowla: Każda rozeta zakwita tylko jeden raz, jednakże dobre pielęgnowanie zapewnia powstawanie nowych, zdolnych do kwitnienia odrostów. Kiedy osiągną odpowiednią wielkość i mimo to nie zakwitają, pomóc może...kilka jabłek. Echmeę należy wstawić na kilka tygodni do foliowego worka z kilkoma jabłkami. Jabłka wydzielają gaz, który wspomaga kwitnienie. W lecie podlewać miękką wodą o temperaturze pokojowej, do lejka utworzonego przez liście (koniecznie!). Bryła korzeniowa powinna być utrzymywana w stanie umiarkowanej wilgotności. Od września do lutego w temperaturze 22-24°C. Trochę wody wlewać do rozetki liściowej, na stanowisku chłodniejszym (18-20°C). Przesadzać należy co dwa lata, usuwają jednocześnie rozety, które juz kwitły (zawsze do doniczki o numer większej, gdyż aechmea posiada słabo rozwiniętą sieć korzeniową). Nawozić w lecie co 8 tygodni nawozem dla kaktusów. Rozmnażanie: Z odrostów, które osiągnęły wielkość przynajmniej połowy rośliny matecznej. Na podstawie własnych doświadczeń i literatury "200 najpiękniejszych roślin doniczkowych" Halina Heitz i Andrea Kogel |
 Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
|
