|
|
|
|
|
| « Chaetopelma olivaceum.. | Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Chaetopelma spp. » |
|
Chaetopelma karlamani (Vollmer, 1997)
Gatunek sklasyfikowany w 1997 roku przez Vollmer’a. Na wolności występuje na Cyprze, na kamienistym i dość suchym terenie. Jest to mały pająk. Dorasta do 3-4 cm ciała. Ciało dorosłej samicy jest ciemno brązowe z satynowym połyskiem. Tarczka grzbietowa złotawa. Samiec ubarwiony jest trochę jaśniej. Optymalne wymiary terrarium dla dorosłej samicy to 20/30/20 cm (dł./szer./wys.). Jako podłoże można zastosować torf, grubszy piasek lub substrat kokosowy. Na kryjówkę nadaje się kawałek kory. Można tam też umieścić kilka kamieni. Optymalna temperatura dla tego gatunku to 25-30 stopni, z nocnymi spadkami do 18-20 stopni. Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 60-70%. Dojrzały samiec posiada na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy). Na przedniej, najdłuższej parze odnóży znajdują się małe haczyki. Kokon wytwarzany jest już 5-7 tygodni po udanej kopulacji. Znajduje się w nim bardzo mało jajeczek – do 30 szt. Ptaszniki karmimy odpowiedniej wielkości owadami – karaczanami, świerszczami, larwami much czy mącznika młynarka. Młode karmimy 1-2 razy w tygodniu, starsze i dorosłe osobniki 2-3 razy na miesiąc. Oczywiście częstotliwość karmienia zależy od właściciela pająka. Autor: Awikularia Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 1, 2000; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, 2000-2005; Rick C. West, www.birdspiders.com; |
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Skale
Siła jadu
Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data modyfikacji: 18.08.2006
Narzędzia użytkownika
REKLAMA
REKLAMA |
||||||||||||||||||
