| « Blattellidae sp. Mauritiu.. | Deropeltis paulinoi .. »  Opisy gatunków » Owady (Insecta) » Karaczany (Blattariae) » |
|
Byrsotria fumigata (Guérin-Méneville,1857)
Opis: Owady średniej wielkości, oscylującej wokół 40 – 45 mm, chociaż zdarzają się samice sięgające 50 mm długości. Ubarwienie ciemnooliwkowe, z przejaśnieniami na krawędziach przedplecza oraz zewnętrznych brzegach skrzydeł pierwszej pary. Osobniki dorosłe charakteryzuje silny dymorfizm płciowy obejmujący długość skrzydeł, kształt przedplecza, oraz masywność budowy ciała. Samce lżejszej budowy ciała występują w dwóch podstawowych formach uskrzydlenia: skrzydła obu par skrócone, mniej więcej do połowy długości odwłoka (druga para jeszcze silniej zredukowana), bądź pełnej długości skrzydła obu par sięgające za odwłok.U długoskrzydłych samców widzimy także nieco inaczej uformowane przedplecze. Z moich obserwacji wynika, że może być to spowodowane zagęszczeniem populacji i interakcjami chemicznymi z tym związanymi. Samce z mniejszych populacji, gdzie zagęszczenie osobników jest niewielkie, po pewnym czasie zaczynają wykazywać skrzydlatość, natomiast samce przebywające od kilku pokoleń razem z osobnikami tego samego gatunku w większym zagęszczeniu przejawiają zjawisko skrócenia skrzydeł obu par. W pełni rozwinięte skrzydła umożliwiają lot na pewne odległości i mogą pomóc w poszukiwaniu partnera. Samice zawsze dotknięte brachypterią, skrzydła zawsze jednakowo silnie skrócone, czworokątnego kształtu pokrywy silnie przylegają do ciała. Samice przejawiają ponadto znacznie masywniejszą budowę ciała.
długoskrzydły samiec ^
krótkoskrzydły "normalny" samiec ^
samica ^ Występowanie: Ameryka Środkowa, (Kuba) Środowisko obfitujące w bogatą ściółkę, gdzie znajdą liście i większe struktury umożliwiające gromadzenie się. Aktywność: Owady przeważnie aktywne nocą, można zaobserwować również słabszą aktywność za dnia. W stanie spoczynku zagrzebane w podłożu, bądź ukryte pod korą, liśćmi itp. Pożywienie: Gatunek wszystkożerny, owady z chęcią konsumują pokarm zarówno pochodzenia zwierzęcego jak i roślinnego. W naturze oczyszczają ściółkę ze wszystkiego, co nadaje się do zjedzenia, przyczyniając się do przerobu substancji organicznych na odchody i dalszego ich obiegu w naturze. Rozmnażanie: Podobnie jak w przypadku innych karaczanów spotkamy tu zrytualizowany taniec godowy samców. W niedługim czasie po zapłodnieniu, samica tworzy ootekę, następnie inkubuje ją we własnym ciele i po około miesiącu daje na świat młode osobniki. Okres larwalny trwa około 100 dni. Hodowla w terrarium:
Uwagi: Ciekawy obiekt obserwacji dla pasjonata. Jako karma dla zwierząt drapieżnych hodowla nieco mniej opłacalna niż chociażby N.cinerea, czy B.dubia, które to gatunki lepiej znoszą błędy w hodowli oraz mnożą się wydajniej. Nie spaceruje po gładkich powierzchniach. Jak w przypadku wszystkich hodowanych zwierząt niezwykle ważne jest zachowanie przyzwoitej higieny: regularnie sprzątamy zanieczyszczenia, unikając w ten sposób ich rozkładu oraz inwazji nieproszonych gości pod postacią roztoczy czy grzybów. Opracowanie: Według własnych doświadczeń: Łukasz Matczak "Nosgoth" |
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Załącznik CITES: Nie Aneks UE: Nie Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data modyfikacji: 14.12.2007
Narzędzia użytkownika
REKLAMA
REKLAMA |
||||||||||||