Witaj! Zaloguj się lub Zarejestruj się jeśli nie masz konta.
Przypomnienie hasła Regulamin   FAQ   Sklep zoologiczny   Koszulki terrarystów  
trwają prace nad nową wersją....
Jaszczurki Węże Żółwie Krokodyle Pajęczaki Płazy Owady Skorupiaki Mięczaki Wije Ssaki Owadożery
« Avicularia laeta..Avicularia minatrix.. »  Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Avicularia spp. »
Kliknij tutaj jeśli chcesz porozmawiać z hodowcami ptaszników, skorpionów, po przeczytaniu poniższego opisu
Avicularia metallica - Ptasznik metaliczny (Ausserer, 1875)
Samiec
Samica
L4 Fot. 'Morph'
L4 Fot. 'Morph'

Na wolności występuje w Kolumbii, Brazylii i Surinamie. Jako gatunek został sklasyfikowany w 1875 roku przez Cambridge'a.

Nazwa angielska: Whitetoe Tarantula.

Dorasta do 8 cm ciała, z rozpostartymi odnóżami do 15 cm. Żyje, niestety, krótko - samice około 6 lat, samce po ostatniej wylince maksymalnie pół roku. Oczywiście zdarzają się wyjątki od reguły. Wymaga 25-28°C (nocą 22-24°C) i około 80% wilgotności.

Pomieszczenie ptasznika powinno mieć bardzo dobrą wentylację. Avicularia metallica to pająk nadrzewny, dlatego terrarium dla niego powinno być wysokie. Optymalne wymiary to 20/20/40 cm (dł./szer./wys.). W wyposażeniu terrarium powinny obowiązkowo znajdować się konar lub gałęzie, których ptasznik użyje jako rusztowania do budowy kryjówki. Można także w terrarium tego pająka posadzić rośliny, np. Ficus lub Scindapsus.

Na wolności osobniki w różnym wieku zamieszkują całkiem inne biotopy. Dorosłe przebywają w średnim piętrze lasu deszczowego, z dala od wody, gdzie budują pajęczynowe gniazda. Młodzież i podrostki zamieszkują bagniste brzegi rzek, gdzie z wody wyrastają liście i kolorowe kwiaty roślin z rodzaju Parnasia. Przyciągają one drobne owady, na które polują młode pajączki. Avicularia metallica spotykane są także na poddaszach starych, drewnianych domów. Nierzadko spotyka się je na plantacjach bananów i ananasów - stąd też często bywają "pasażerami na gapę" do europejskich sklepów. Masowo występują także w okresowo zatapianych lasach Amazonii. Woda z rzeki wylewa nierzadko na wysokość 3 metrów i wystają z niej jedynie czubki krzewów oraz drzewek, pająk jest więc zabezpieczony od strony lądu przed drapieżnikami. Woda nie jest przeszkodą - gatunek ten świetnie pływa. Czasami zamieszkuje szczeliny i dziuple drzew.

Dorosłe i młode osobniki całkowicie różnią się od siebie ubarwieniem. Dojrzałe mają ciało czarne z metaliczno-niebieskim połyskiem. Odwłok jest porośnięty długimi czerwonawymi włoskami. Końcówki odnóży (stopy) są bladoróżowe, a same kończyny gęsto owłosione. Nie ma różnic w ubarwieniu samic i samców. Młode pajączki mają bardzo delikatną budowę ciała, po wylęgnięciu się są niemalże przezroczyste. Tarczka grzbietowa jest koloru czarnego, odnóża bladoróżowe z czarną stopą. Odwłok czerwony z podłużną czarną linią. Po obu stronach odwłoka znajdują się po trzy czarne kreseczki.


Posiłek
Na wolności czasami żywi się pisklętami. W niewoli podajemy świerszcze, karaczany, szarańczę, owady łąkowe. Zaobserwowałam, że młode osobniki bardzo niechętnie jedzą larwy mącznika młynarka, natomiast preferują wylęg świerszczy.

Avicularia metallica dojrzewa po około 8-11 wylinkach (niecałe dwa lata). Samce nie mają na przedniej parze odnóży haczyków. Na nogogłaszczkach posiadają narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy) i są mniejsze niż samice. Rozmnażanie nie jest skomplikowane. Do kopulacji dochodzi często już kilka minut po spotkaniu pary, za to sama kopulacja nierzadko trwa kilkanaście minut. Samica sporządza kokon przeważnie po 3 miesiącach od łączenia. Około 6-9 tygodni po utworzeniu kokonu samica wypuszcza z niego około 150 - 200 sztuk pajączków (ale zwykle jest ich mniej).
Młode można trzymać w skupiskach po kilka sztuk (5-10), pod warunkiem zapewnienia im dużego terrarium i obfitości pożywienia.

Jest to gatunek dość trudny w utrzymaniu. Młode często padają bez widocznej przyczyny - po niewielkim obniżeniu wilgotności, przy zbyt wysokiej lub zbyt niskiej temperaturze, z powodu pleśni. Pewnym ratunkiem na to może być trzymanie młodych w większych, przewiewnych pojemnikach. Dorosłe radziłabym trzymać osobno, chociaż zdarzały się przypadki przebywania w jednym terrarium samca i samicy. Oba pająki miały zbudowane gniazda w osobnych kątach pojemnika i nie wchodziły sobie w drogę. Jad Avicularia metallica jest słaby, pająk nie wyczesuje także włosków parzących z odwłoka. Niektóre osobniki podczas obrony unoszą odwłok i wystrzeliwują w stronę napastnika odchody. Jest to gatunek łagodny i spokojny, nie słyszałam, aby kogoś ukąsił. Jedynym problemem może być jego szybkość i skoczność, jednak w miarę wzrostu ptaszniki uspokajają się.


Avicularia metallica

Avicularia metallica

Avicularia metallica

Larwa

Kokon


Autor: Awikularia
Literatura:
F. Kovarik, Sklipkani, 1998;
F. Kovarik, Chov sklipkanu, 2001;
L. Klatil, Sklipkani karasavci s chlupatyma nohama, 1998;
G. Stadler, Vogelspinnen, 2000;
U. Dost, Zwierzęta w terrarium; 2000;
N. I. Platnick, The World Spider Catalog, Version 5.5;
P. Klaas, Vogelspinnen im Terrarium, 1993
M. Toran, Bezobratle potvurky, 2004
Rick C. West, www.birdspiders.com
własne doświadczenia;


Współpraca | Napisz do nas | Reklama | Koszulki | Nasze bannery
Serwisy współpracujące Agama brodata | Modliszki | Straszyki | Legwan zielony | Gekon lamparci
© 2001-2010 Copyright by terrarium.com.pl