Witaj! Zaloguj się lub Zarejestruj się jeśli nie masz konta.
Przypomnienie hasła Regulamin   FAQ   Sklep zoologiczny   Koszulki terrarystów  
trwają prace nad nową wersją....
Jaszczurki Węże Żółwie Krokodyle Pajęczaki Płazy Owady Skorupiaki Mięczaki Wije Ssaki Owadożery
« Agalychnis moreletii - Ch..Bombina orientalis - Kuma.. »  Opisy gatunków » Płazy (Amphibia) » Płazy bezogonowe (Anura) »

Agalychnis (Cope, 1864) - opis ogólny rodzaju

Nazewnictwo:


Różnice w wyglądzie
poszczególnych gatunków:



Agalychnis annae (Duellman, 1963). Fot Devin Edmonds


Agalychnis callidryas (Cope, 1862). Fot. Paweł Paprzycki


Agalychnis litodryas (Duellman and Trueb, 1967). Nashville Zoo, (C) Mark G. Tway


Agalychnis moreletii (Duméril, 1853). Fot Devin Edmonds


Agalychnis saltator (Taylor, 1955). Fot Devin Edmonds


Agalychnis spurrelli (Boulenger, 1913). Fot Tobias Eisenberg (agalychnis.de)



Nazwa czeska: Listovnice

Nazwa litewska: Ryškiaakės kvaksės

Nazwa niemiecka: Rotaugenlaubfrösche

Nazwa rosyjska: Яркоглазые квакши

Systematyka
Domena: eukarionty
Królestwo: zwierzęta
Typ: strunowce
Podtyp: kręgowce
Gromada: płazy
Rząd: bezogonowe
Rodzina: rzekotkowate
Podrodzina: Phyllomedusinae
Rodzaj: Agalychnis


Gatunki należące do rodzaju:

  1. Agalychnis annae (Duellman, 1963)
  2. Agalychnis callidryas (Cope, 1862)
  3. Agalychnis litodryas (Duellman and Trueb, 1967)
  4. Agalychnis moreletii (Duméril, 1853)
  5. Agalychnis saltator (Taylor, 1955)
  6. Agalychnis spurrelli (Boulenger, 1913)


Wygląd zewnętrzny:

Przedstawiciele rodzaju Agalychnis są płazami średnich rozmiarów, u których długość ciała mieści się w przedziale 4-9 cm. Samce są nieco mniejsze od samic. Agalychnis posiadają delikatną i smukłą sylwetkę, a ich kończyny są cienkie i długie. Palce kończyn posiadają przylgi, które umożliwiają im wspinanie się po gładkich i pionowych powierzchniach. Palce tylnych kończyn połączone są w większym stopniu błoną pławną, w odniesieniu do odnóży przednich. Zawsze pierwszy palec jest krótszy od drugiego. Głowa zaopatrzona w duże oczy z czerwoną, czarną bądź żółtą tęczówką i poziomo usytuowaną czarną źrenicą. Tuż za okiem znajduję się błona bębenkowa. Ich ubarwienie zależne jest od samopoczucia, panujących warunków i cech osobniczych, waha się od jasno do ciemnozielonego. Na stronie grzbietowej mogą znajdować się drobne białe lub kremowe plamki. Strona boczna tułowia u większości gatunków posiada kolorowe zabarwienie. Strona brzuszna zazwyczaj biała, bądź kremowa z brodawkowatą strukturę. Zabarwienie rzekotek staje się ciemniejsze w nocy.


Obszar występowania:

Przedstawiciele rodzaju Agalychnis zamieszkują lasy Meksyku, Ameryki Środkowej oraz północno-zachodniej części Ameryki Południowej.

GatunekKategoria IUCNWystępowanie
A. annaeZagrożonyKostaryka
A. callidryaNiższego ryzykaBelize, Kolumbia, Kostaryka, Gwatemala, Honduras, Meksyk,
Nikaragua, Panama
A. moreletiiKrytycznie zagrożonyBelize, Salwador, Gwatemala, Honduras, Meksyk
A. saltatorNiższego ryzykaKostaryka, Honduras, Nikaragua
A. spurrellNiższego ryzykaKolumbia, Kostaryka, Ekwador, Panama

Diagnoza systematyczna:

Monofiletyzm tego rodzaju tworzą 23 przemiany jądrowe i mitochondrialne genów białek i rybosomów. Potwierdza to załącznik 5 do pełnej listy molekularnych synapomorfii.
Agalychnis posiada bardziej obszerne błony pławne pomiędzy palcami kończyn przednich i tylnych w stosunku do Pachymedusa, Hylomantis, Cruziohyla, Phasmahyla oraz Phyllomedusa. Ponadto z wyjątkiem A. annae, wszystkie pozostałe gatunki posiadają żywo, bądź ciemno czerwoną tęczówkę.

Ze względu na brak informacji o budowie wewnętrznej struktury podrodziny Pelodryadinae, trudno określić przynależność niektórych gatunków posiadających obszerne błony pławne (Tyler,1968). Nie ustalona czy ta cecha plezjomorficzna powinna klasyfikować je do Phyllomedusinae.

Handel międzynarodowy:

Agalychnis callidryas jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych płazów na całym świecie. Jej wizerunek jest często stosowany w różnego rodzaju kampaniach reklamowych i promocjach. Popyt na te rzekotki oraz innych przedstawicieli rodzaju Agalychnis w handlu międzynarodowym jest ogromny.

Te kolorowe żaby są bardzo popularne jak zwierzęta hodowlane i nagminnie trzymane w domach. Według danych zabranych przez US, w ostatnim dziesięcioleciu same tylko Stany Zjednoczone importowały 221.900 gatunków z rodzaju Agalychnis. A. callidryas była gatunkiem najczęściej importowanym, lecz przywieziono także 183 osobniki krytycznie zagrożonej A. moreletii.

US Fish and Wildlife Service wykazał, że w ciągu ostatniej dekady aż 13.000 osobników z gatunku A. callidryas oraz A. moreletii zostało importowanych z Gwatemalii do USA nielegalnie.

Główni importerzy rzekotek z rodzaju Agalychnis od USA:


  • Agalychnis Sp. - Kanada, Gwatemala, Japonia, Szwecja
  • A. callidryas - Austria, Kanada, Czechy, El Salvador,
    Francja, Niemcy, Gwatemala, Hong Kong, Włochy, Japonia, Meksyk,
    Holandia, Panama, Republika Korei, Hiszpanii, Szwecji,
    Szwajcaria, Wielka Brytania, Tajwan, Tajlandia
  • A. moreletii - Kanada, Jordania, Korea, Szwecja


Główni eksporterzy rzekotek do USA:

  • Agalychnis Sp. - Kostaryka, Ekwador, Ghana, Gwatemala,
    Honduras, Nikaragua, Niger, Panama
  • A. callidryas - Gwatemala, Honduras, Meksyk, Nikaragua, Panama
  • A. moreletii - Gwatemala
  • A. spurrelli - Kostaryka


Zagrożenie wyginięciem:

Rzekotki te są zagrożone utratą siedlisk, degradacją ich środowiska naturalnego oraz epidemiom chorób. Na zmniejszanie populacji wpływają także zmiany klimatu oraz zanieczyszczenia środowiska. Sytuację tę pogarsza handel międzynarodowy gatunkami A. callidryas, A. moreletii oraz A. annae.

Grzyby chytridiomycosis przyczyniły się do znacznego zmniejszenia populacji gatunków z rodzaju Agalychnis. Grzyby te, są prawdopodobnie główną przyczyną zniknięcia meksykańskiej populacji A. moreletii oraz sklasyfikowania tego gatunku przez IUCN jako krytycznie zagrożony. Ponadto IUCN klasyfikuje A. annae jako gatunek zagrożony wyginięciem, natomiast pozostałe gatunki należące do rodzaju, zaliczane są do grupy mniejszej troski.

A. moreletii wykazuje drastyczny spadek populacji, który szacuje się na ponad 80% w ciągu ostatnich 10 lat. Liczba osobników stale maleje. Populacja A. annae także wykazuje duży spadek liczby osobników, który sięga ponad 50% w ciągu ostatnich 10 lat. Populacja A. spurrelli, stopniowo się zmniejsza , natomiast A. saltator jest pozornie stabilna.

Różnicowanie poszczególnych gatunków z rodzaju Agalychnis:
GatunekDługość ciałaTęczówkaStrona grzbietowaStrona brzusznaBok tułowiaPrzylgi i łapyUda i ramiona
A. annaeSamiec 74mm,
Samica 84 mm
ŻółtaZielonaKremowo-żółta do pomaraczowejNiebieskiZielono-niebiesko-pomarańczoweNiebieskie
A. callidryaSamiec 59 mm,
Samica 77 mm
CzerwonaZielonaBiałaNiebieski, fioletowy, bądź brązowy z biało-żółtym żebrowaniemPomarańczowe (czasami częściowo zielone)Niebieskie, bądź pomarańczowe
A. moreletiiSamiec 66 mm,
Samica 83 mm
Ciemnobrązowa, ciemnoczerwona lub czarnaZielonaŻółto-pomarańczowa, bądź różowaRóżowo-pomarańczowyPomarańczowo-zielonePomarańczowo-różowe
A. saltatorSamiec 54 mm,
Samica 66 mm
CzerwonaZielona z jaśniejszymi żółtawymi pręgamiKremowa z odcieniami pomarańczu i żółciNiebieski, bądź fioletowyPomarańczowo-zielone, czasami z dodatkiem barwy niebieskiejPomarańczowe lub niebieskie
A. spurrell Samiec 56 mm w Costa Rice, 75 mm w Panamie
Samica 72 mm w Costa Rice, 93 mm w Panamie
CiemnoczerwonaZielona do żółto-zielonejKremowa lub pomarańczowaRóżowy lub pomarańczowyPomarańczowe lub różowe( czasami częściowo zielone) z dużą błoną pławnąPomarańczowe, bądź różowe


Gatunki dawniej przynależące do rodzaju:

Dawniej do rodzaju Agalychnis należało 8 gatunków rzekotek, lecz po weryfikacji przynależności systematycznej, dwa z nich umieszczono w 2005 roku do nowo utworzonego rodzaju Cruziohyla:

  1. Cruziohyla calcarifer (Boulenger, 1902)

  2. Cruziohyla craspedopus (Funkhouse) 2010)


Rodzaj ten posiada kilka charkterystycznych cech morfologicznych odróżniających go od agalychnis:
  1. odmienny kolor tęczówki: szary i żółty

  2. brak powieki dolnej zakrywające oko u agalychnis

  3. fałdy skórne na piętach


Opracował Konrad Pałka w oparciu o poniższe źródła dydaktyczne:

1) http://digitallibrary.amnh.org
2) http://www.ssn.org/















Współpraca | Napisz do nas | Reklama | Koszulki | Nasze bannery
Serwisy współpracujące Agama brodata | Modliszki | Straszyki | Legwan zielony | Gekon lamparci
© 2001-2012 Copyright by terrarium.com.pl