|
|
|
|
|
| « Acanthoscurria antillensi.. | Acanthoscurria brocklehur.. » Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Acanthoscurria spp. » | ||||||||
|
Acanthoscurria atrox (Vellard, 1924)
Gatunek sklasyfikowany w 1924 roku przez Vellard’a. Na wolności występuje w Brazylii. Angielskie nazwy tego ptasznika to Matto-Grosso Red-rump Tarantula i Brazilian Giant Black Tarantula. Należy do większych ptaszników – samice dorastają do 10 cm ciała. Jest to gatunek zaliczany do największych ptaszników z rodzaju Acanthoscurria. Podstawowym ubarwieniem podrostków i dorosłych ptaszników jest ciemny brąz do prawie czarnego. Na drugim członie odnóży znajdują się bardzo słabo widoczne jaśniejsze kreseczki. Odwłok porośnięty jest dłuższymi czerwonawymi włoskami. Młode są różowe z ciemną plamką na odwłoku, która zanika w miarę wzrostu pająka. Terrarium dla dorosłego osobnika powinno mieć wymiary 35/30/35 cm (dł./wys./szer.). Może być też większe. Dobrym podłożem jest substrat kokosowy lub torf. Jako kryjówka nadaje się kawałek kory lub duży korzeń. Niektóre osobniki chętnie kopią w podłożu. Wymaga temperatury nie niższej, niż 25-30 stopni (w nocy może spadać do 18-20 stopni) i wilgotności utrzymującej się na poziomie 70-80%. Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej, najdłuższej parze kończyn krocznych haczyki. Dorosłym ptasznikom można podać od czasu do czasu oseska mysiego. Karmimy je 2-3 razy w tygodniu świerszczami, pasikonikami, karaczanami i szarańczą. Młodym podajemy larwy mącznika młynarka i larwy much. Jest to agresywny ptasznik, z kłami jadowymi wielkości 1 cm. Jedna dawka jadu Acanthoscurria atrox zabija 30 myszy (Kurka, Pfleger, 1984). Rzadkość w hodowlach. Nie nadaje się dla początkujących terrarystów. Autor: Awikularia Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; L. Klatil, Sklipkani krasavci s chlupatyma nohama, 1998; H.J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 1, 2000; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, 2000-2005;
|
||||||||
 Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
|
