Artykuł w kategoriach: Ptaszniki – Opisy, Selenocosmia

Selenocosmia spp.


Oceń 1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek [4]
Loading...

Selenocosmia spp.

Ptaszniki z rodzaju Selenocosmia zamieszkują Azję Południowo-Wschodnią w tym Filipiny i Indonezję oraz Australię. W naturze kopią głębokie nory, które wyścielają pajęczyną. Nie sa to wielkie ptaszniki – większość z nich dochodzi do 5-6cm ciała. Optymalna temperatura to około 26-28°C w dzień i 22°C w nocy. Gatunki tropikalne powinny mieć wilgotność w granicach 70-80% natomiast cześć gatunków australijskich około 60%. Samice żyją zwykle około 10 lat, samce około 2-3 lat. Żywią się wszelkimi bezkręgowcami jak i małymi kręgowcami.

Gatunki w rodzaju Selenocosmia spp.

Rodzaj Selenocosmia liczy 36 gatunków. W hodowli występują następujące gatunki:

  1. Selenocosmia arndsti (Schmidt & von Wirth, 1991). Występuje na Nowej Gwineii. Kaprapaks o żółtym odcieniu. Nogi i odwłok rdzawoczerwone, pierwsze człony nawet brunatne. Średniej wielkości ptasznik.
  2. Selenocosmia crassipes (L. Koch, 1874). Występuje w Queensland w Australii. Nie wymaga aż tak wysokiej wilgotności jak reszta, wystarczy jej około 60%. Dość spory ptasznik koloru czekoladowo-brązowego. Typowy ptasznik podziemny, w naturze kopie nory głębokie czasem i na 2 metry.
  3. Selenocosmia dichromata (Schmidt & von Wirth, 1992). Występuje na Nowej Gwineii. Karapaks rdzawoczerwony, odwłok i pierwsze człony nóg są czarne. Kolejne człony są ciut jaśniejsze, o lekko różowym odcieniu. Ptasznik średniej wielkości.
  4. Selenocosmia javanensis (Walckenaer, 1837). Występuje na Jawie, Sumatrze i w Malezji. Jest to średniej wielkości ptasznik. Cały czarny bądź ciemnobrązowy. Występuje 5 podgatunków Selenocosmia  javanensis:
    Selenocosmia javanensis brachyplectra (Jawa),
    Selenocosmia javanensis dolichoplectra Jawa),
    Selenocosmia javanensis fula (Jawa)
    Selenocosmia javanensis javanensis (Malezja aż po Sulawesi)
    Selenocosmia javanensis sumatrana (Sumatra).
  5. Selenocosmia kovariki (Schmidt & Krause, 1995). Występuje w Wietnamie. Średniej wielkości ptasznik kolory szarego. Stawy na nogach nieco jaśniejsze.
  6. Selenocosmia peerboomi (Schmidt, 1999). Występuje na Filipinach. Karapaks jasnobrązowy, nogi i odwłok czarny, czarno-szary.
  7. Selenocosmia stirlingi (Hogg, 1901). Występuje w Australii. Wilgotność około 60-70%. Ciemnobrązowy ptasznik, odwłok trochę ciemniejszy od głowotułowia.

Zachowanie

Pająki te są dość płochliwe. Zaniepokojone od razu uciekają do nory. Gdy nie mają dokąd uciec przyjmują postawę odstraszającą i głośno syczą. Zwykle potem następuje szybki atak.

Jadowitość

Dysponują dość silnym jadem dlatego przy każdej operacji w terrarium należy zachować ostrożność. Selenocosmia spp. nie wyczesują włosków parzących co jest istotną sprawą dla alergików.

Terrarium

 

Żywienie

 

Dymorfizm płciowy

Dorosły samiec nie posiada haków, ma tylko bulbusy. Często różnią się kolorystycznie od samicy, jest też sporo mniejszy od niej.

Rozmnażanie

Przed kopulacją należy dobrze nakarmić samca i samicę. Kopulacja jest poprzedzona długimi zalotami. Samica może przejawiać agresję w stosunku do samca i często przed lub po kopulacji go zabija. Kokon jest wytwarzany w norze po 2-3 miesiącach od kopulacji. Młodych jest około 200-300. Rosną szybko i przejawiają bardzo duży apetyt.

Uwagi

Selenocosmia spp. nie są objęte CITES. Są to ptaszniki agresywne i szybkie, więc przy ich hodowli wymagane jest doświadczenie i uwaga.

 
Opracowanie i źródła informacji
morda

Źródło:
Doświadczenia hodowców oraz The World Spider Catalog, Version 11.5 by Norman I. Platnick

3 przemyślenia na temat Selenocosmia spp.

Dodaj swoje przemyślenie na temat artykułu