Artykuł w kategoriach: Haplopelma, Ptaszniki – Opisy

Haplopelma longipes


Oceń 1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek [4]
Loading...

Haplopelma longipes

Gatunek sklasyfikowany w 2005 roku przez duet Volker von Wirth i Boris Striffler, na podstawie samca (holotyp). Oryginalna deskrypcja zawiera od razu opis samicy (paratyp). Starsza nazwa robocza i handlowa to Haplopelma sp. “longipedum”.

Ptasznik często błędnie oferowany w handlu jako Cyriopagopus paganus. Często też pod nazwą Haplopelma longipes oferowane są ptaszniki pochodzące z Wietnamu i należące do zupełnie innego gatunku (lub gatunków). Są nimi Haplopelma sp. Vietnam i Haplopelma vonwirthi. Także i one często bezpodstawnie oferowane są pod nazwą Cyriopagopus paganus.

Występowanie

Zakres występowania tego gatunku obejmuje Tajlandię i Kambodżę.

Wielkość

Jest to średniej wielkości ptasznik osiągający około 6-7 cm długości ciała i około 15 cm rozpiętości odnóży.

Wygląd

Ubarwienie samicy jest zazwyczaj ciemne. Przednie kończyny zwykle przybierają z wierzchu kolor szaro-brązowy. W zależności od oświetlenia i czasu, którym minął od ostatniej wylinki, może pojawiać się na nich dosyć intensywne niebieskie zabarwienie. Na udach przednich kończyn, od spodu widoczne są liczne, krótkie, czerwone włoski. Tylne nogi są zwykle znacznie ciemniejsze niż reszta ciała. Głowotułów jest również szaro-brązowy. Na wierzchniej stronie odwłoka powinien znajdować się, mniej lub bardziej widoczny, wzór prążków układający się w “jodełkę”.

Barwa oraz widoczność wzoru na odwłoku oczywiście również w dużym stopniu zależeć będzie od czasu, który upłynął od ostatniej wylinki. Z czasem kolory mogą wypłowieć, dlatego też nie należy się opierać wyłącznie na nich przy ewentualnej identyfikacji tego gatunku.
Ubarwienie niedorosłego samca jest identyczne jak ubarwienie samicy. Po osiągnięciu dorosłości samiec przybiera typowo szaro-brązowe ubarwienie typowe dla tej grupy ptaszników.

Terrarium

Jako że ptasznik wiedzie podziemny tryb życia, to najlepiej do jego hodowli nadają się wysokie zbiorniki, w których możemy zapewnić ptasznikowi grubą warstwę podłoża. Osobiście dla ptaszników tego typu stosuje terraria o wymiarach 10x25x40 cm (szerokość x długość x wysokość) i zapewniam im warstwę podłoża o grubości około 30 cm. Jako podłoża można użyć torfu lub substratu kokosowego o kilkucentymetrowej warstwie. Z powodzeniem można użyć także gliny, lub jej mieszanki z torfem/włóknem kokosowym.

Wystrój takiego zbiornika jest raczej zbędny. Pająk nie potrzebuje kryjówki, jako że sam powinien wykopać sobie głęboką norę, w której będzie przeważnie przebywał. Przy utrzymaniu odpowiedniej wilgotności podłoża zbędny też będzie pojemnik z wodą.

Temperatura

Temperatura w ciągu roku, w jego środowisku naturalnym waha się od 15°C nocą (w najchłodniejszych miesiącach, takich jak grudzień/styczeń) do 30°C (i więcej) w ciągu dnia dla miesięcy najcieplejszych (marzec, kwiecień i maj). Dzienna dobowa amplituda temperatur w ciągu całego roku wynosi około 10°C.

Wilgotność

Pora deszczowa z bardzo obfitymi opadami zaczyna się w maju i trwa do października. Od grudnia do lutego opady praktycznie zanikają i nastaje wtedy pora sucha.

Uwagi

Jest to ptasznik, który jest bardzo szybki i potrafi być bardzo agresywny, jeśli nie zapewnimy mu odpowiednich warunków bytowania (a w szczególności warunków do wykopania nory, w której będzie mógł znaleźć schronienie, gdy poczuje się zagrożony). Posiada jad, który może być niebezpieczny dla zdrowia człowieka. Powinni zajmować się nim terraryści, którzy mają już pewne doświadczenie w hodowli ptaszników Starego Świata.

 
Opracowanie i źródła informacji
Tomasz Drożdżal “Larkin”

Literatura

 

 

Jedno przemyślenie na temat Haplopelma longipes

Dodaj swoje przemyślenie na temat artykułu