Artykuł w kategoriach: Ptaszniki – Opisy, Pterinochilus

Pterinochilus lugardi


Oceń 1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek [6]
Loading...

Pterinochilus lugardi – ptasznik

Wytwarza dość znaczne ilości pajęczyny.


Występowanie

Pterinochilus lugardi (Pocock, 1900) na wolności występuje w Botswanie i Afryce Południowej.

Nazewnictwo

Nazwa angielska: Grey Starburst Baboon

Synonimy

Inne nazwy to Idiothele pluridentatum i Eucratoscelus tenuitibialis.

Wygląd

Dorasta do 15 cm z rozpostartymi odnóżami. Jest to pająk dość podobny do Pterinochilus murinus. Podstawową barwą ciała jest jasny brąz. Na tarczce grzbietowej występuje słabo widoczny, gwiaździsty wzór. Odwłok jasnobrązowy, z niewielką ilością czarnych plamek. Odnóża w kolorze całego ciała. Bardzo charakterystyczne są dwie czarne kropki na odwłoku. Nie ma różnic w ubarwieniu samic i samców.

Odmiany barwne

Ptasznik ten występuje w kilku odmianach barwnych – jedna z nich to ‚golden striped form’ (w tym przypadku przeważa żółta barwa).

Terrarium

Terrarium dla dorosłej samicy powinno mieć wymiary 25/25/25 cm. Jako podłoże można zastosować torf lub substrat kokosowy. Na kryjówkę nadaje się kawałek kory lub korzenia.

Temperatura

Optymalna temperatura dla tego ptasznika to 25-30°C.

Wilgotność

Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 60-75%.

Żywienie

Młodym ptasznikom podajemy larwy owadów: much, mącznika młynarka oraz muszki owocowe. Starszym i dorosłym pająkom podajemy świerszcze, karaczany i szarańczę.


Dymorfizm płciowy

Dojrzały samiec posiada na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej, najdłuższej parze odnóży krocznych haczyki. Jest o wiele mniejszy od samicy.

Rozmnażanie

Przy dopuszczaniu należy wpuścić samca do terrarium samicy. Nie powinna ona przejawiać agresywności w stosunku do swojego partnera.

Uwagi

Jak wszystkie ptaszniki afrykańskie, Pterinochilus lugardi posiada jad, który może stanowić pewne niebezpieczeństwo dla człowieka. Większość osobników tego gatunku jest agresywna.

 

Opracowanie i źródła informacji

Autor: Awikularia
Literatura:
F. Kovarik, Sklipkani, 1998;
H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 2, 2000;
H. J. Peters, Afrika’s Vogelspinnen, 1998;
N. I. Platnick, The World Spider Catalog, Version 5.5;
Rick C. West, www.birdspiders.com;
www.cyriocosmus.com;


2 thoughts on “Pterinochilus lugardi

Post Comment