Artykuł w kategoriach: Haplopelma, Ptaszniki – Opisy

Haplopelma minax


Oceń 1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek [3]
Loading...

Haplopelma minax - ptasznik

Gatunek sklasyfikowany w 1897 roku przez Thorell’a. Na wolności występuje w Mianmarze i Tajlandii. Inne nazwy to Melopoeus minax i Ornithoctonus minax. Angielskie nazwy tego ptasznika to Thailand Black Tarantula i Lesser Thailand black bird eating spider. Osobniki z odłowu bardzo często są zarażone różnymi odmianami grzybów i pleśni, dlatego przy kupnie należy bardzo dokładnie obejrzeć całego ptasznika.

Wygląd

  Dorasta do 6-7 cm ciała, z rozpostartymi odnóżami do 15 cm. Podstawowym ubarwieniem tego ptasznika jest czerń. Odwłok i tarczka grzbietowa są jaśniejsze niż reszta ciała, niekiedy z zaznaczonymi pręgami, kończyny są czarne – od tylnej strony brązowe. Dorosły samiec ma inne ubarwienie, niż samica i młode – przeważnie jest brązowy, z lekkim wzorkiem na odwłoku i prawie czarnymi udami.

Jadowitość

Posiada silny jad, który może być potencjalnie niebezpieczny dla zdrowia człowieka. Jego kły jadowe mają długość 1,3 cm.

Terrarium

Terrarium dla dorosłego osobnika powinno mieć optymalne wymiary 25/25/25 cm, z dużą warstwą podłoża (torfu lub substratu kokosowego). Można jako kryjówkę zastosować kawałek kory. Pająk oplecie ją warstwą sieci.

Temperatura

Wymaga temperatury w granicach 23-25°C bez nocnych spadków.

Wilgotność

Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 75%.

Dymorfizm płciowy

Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej, najdłuższej parze kończyn krocznych haczyki. Jest poza tym sporo mniejszy niż samica.

Rozmnażanie

Kokon wytwarzany jest najczęściej 4-5 miesięcy po kopulacji. Jest w nim przeważnie mało jajeczek – 35-70 szt. Starsze, kilkuletnie samice mogą wytworzyć większe kokony – do 300 zapłodnionych jajeczek. Są one duże – ich średnica nierzadko wynosi 0,5 cm. Przy temperaturze 25°C młode lęgną się po 6-8 tygodniach. Nimfy mierzą około 1 cm wielkości. Samice dojrzewają zazwyczaj po 3 latach, samce nieco wcześniej.

Żywienie

  Młodym pajączkom podajemy odpowiedniej wielkości świerszcze i larwy mącznika młynarka, starsze osobniki chętnie polują na większe owady – duże świerszcze, karaczany i szarańczę.

Uwagi

Dość agresywny i szybki ptasznik, ale niektóre osobniki są spokojne i łagodne. Nie nadaje się dla początkujących.   Opracowanie i źródła informacji Autor: Awikularia Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; F. Kovarik, Chov sklipkanu, 2001; E. Bruins, Encyklopedia terrarystyki, 2003; L. Klatil, Sklipkani krasavci s chlupatyma nohama, 1998; H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 2, 2000; P. Klaas, Vogelspinnen im Terrarium, 1993; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, 2000-2005; Rick C. West, www.birdspiders.com; www.poecilotheria.com; www.cyriocosmus.com; własne doświadczenia

Dodaj swoje przemyślenie na temat artykułu