Artykuł w kategoriach: Grammostola, Ptaszniki – Opisy

Grammostola rosea – ptasznik chilijski


Oceń 1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek [7]
Loading...

Grammostola rosea – ptasznik chilijski

Gatunek opisał po raz pierwszy Walckenaer w 1837 roku.


Nazewnictwo

Nazwa polska: Ptasznik chilijski

Nazwa angielska: Chilean rose tarantula, również w zależności od ubarwienia znany jako Chilean flame tarantula, Chilean fire tarantula, Chilean red-haired tarantula, Chilean rose hair tarantula

Nazwa niemiecka: Rote Chile-Vogelspinne

Synonimy

Grammostola cala, Grammostola spatulata, Grammostola spathulata, Eurypelma spatulatum, Citharoscelus spatulatus, Citharoscelus kochii, Grammostola spatulatus, Grammostola argentinense, Grammostola argentinensis, Phrixotrichus chilensis, Phrixotrichus roseus, Mygale rosea, Mygale rubiginosa, Lasiodora rosea, Eurypelma rosea

Występowanie

Ptasznik ten zamieszkuje górzyste tereny Chile, Argentyny, Boliwii.

Biotop

Jako schronienia używa przestrzeni między kamieniami, zmusza go do tego typ terenu na jakim się przemieszcza, znajdowane osobniki zazwyczaj nie zakopywały się z tego powodu, aczkolwiek w warunkach hodowlanych bardzo często zdarzają się osobniki lubiące przekopywać swoje terraria.

Wygląd

Samice tego gatunku dorastają do około 7 cm (tj. długość głowotułowia + odwłoka), samce do 4-5 cm (ale nie ma zasady może nam sie trafić mniejszy albo większy), przy czym samica jest masywniejsza, a oprócz tego posiada krótsze odnóża. Dojrzałe samce mają na przedniej parze odnóży haczyki, a na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne, tak zwane bulbusy. Nie ma różnicy w ubarwieniu osobników obu płci.

Odmiany barwne

Wyróżniamy 4 odmiany barwne tego pająka a mianowicie:

  1. Grammostola rosea ‚classic’ – najpopularniejsza odmiana która dotarła do Polski najwcześniej bo już w latach 80. Charakteryzuje się różowym karapaksem oraz ciemnym odwłokiem, całe ciało pokryte jest jasnymi włoskami
  2. Grammostola rosea ‚red’ – odmiana która dotarła do Polski w latach 2004-2005, charakteryzuje się przepięknym czerwonym ubarwieniem całego ciała oraz pokrywającymi go białymi włoskami.
  3. Grammostola rosea ‚orange’ – ta odmiana zaś dotarła w latach 2006-2007 i to właśnie ta forma jest w tym momencie najpopularniejsza, jest bardzo podobna do Grammostola rosea ‚red’ z tym, że przeważa u niej kolor pomarańczowy nie czerwony, często mylona z Grammostola rosea ‚red’.
  4. Grammostola rosea ‚silver’ – najrzadsza z odmian, w hodowlach od kilku lat, charakteryzuje się gęstszymi i jaśniejszymi włoskami niż te występujące u klasycznej formy

 


Cechy szczególne

Uważany jest za pająka który potrafi głodować nawet przez kilkanaście miesięcy i cechuje się powolnym wzrostem, fakt nie rośnie zbyt szybko, ale głodówki i powolny wzrost zazwyczaj spowodowane są złymi warunkami panującymi w terrarium, zazwyczaj podniesienie temperatury do 29°C rozwiązuje te problemy.

Zachowanie

Rzadko zdarzają się osobniki agresywne sporadycznie wyczesują włoski parzące z odwłoka. Zaniepokojone w większości przypadków wolą uciec do kryjówki niż kąsać.

Długość życia

Dorosłe samice żyją w optymalnych warunkach podobno nawet do 30 lat. Samce maksymalnie 2-3 lata po ostatniej wylince.

Terrarium

Młode pająki oraz podrostki można trzymać w różnego typu pojemnikach plastikowych czy też szklanych. Dla dorosłych typowe terrarium dla ptaszników naziemnych o wymiarach 25/25/20 cm (dł./szer./wys.); oczywiście może być większe, należy jednak pamiętać, że w wielkościowo źle dobranym terrarium, obserwacja pająka będzie utrudniona. Terrarium dekorujemy według własnego uznania, stosownym jest użycie różnego typu korzeni, dzięki którym pająk znajdzie schronienie lub przygotować wcześniej kryjówkę wykonaną np. z połówki skorupy kokosa. Jako podłoża używamy włókna kokosowego (najlepiej zamoczyć je wcześniej w przegotowanej wodzie- czynność ta zapobiegnie powstawaniu pleśni), które można też zmieszać z torfem i piaskiem.

Wilgotność

Utrzymujemy na poziomie 70%.

Temperatura

W dzień 27-29°C ze spadkiem do 24-25°C w nocy.


Żywienie

Karmimy różnego typu pokarmem, jak: świerszcze, karaczany, szarańcza, larwy drewnojada i mącznika młynarka. Młode karmimy małymi larwami mącznika oraz wylęgiem świerszcza, karaczana itp. Warto pamiętać, że pokarm nie powinien przewyższać rozmiarami pająka.

Rozmnażanie

Rozmnażanie bardzo łatwe, przeważnie odbywa się szybka kopulacja. Samiec rzadko pada ofiarą samicy, która przeważnie jest w stosunku do niego łagodna. Po Około 2-5 miesięcy po kopulacji samica buduje kokon (nierzadko dochodzą mnie wieści o udanych kokonach które samice składały nawet rok po kopulacji), w którym składa przeważnie od 200 do 600 jaj. Po upływie 4 tygodni z jaj wylęgają się nimfy I, które następnie przeobrażają się w nimfy II. Okres przejścia od jednego stadium do drugiego trwa przeważnie 3 tygodnie. Po upływie kolejnych 4-6 tygodni nimfy liniejąc przeobrażają się w pająki.

 

Opracowanie i źródła informacji

Wojtek Pałasz ‚charliie’ na podstawie własnych doświadczeń, informacji otrzymanych od bezpośrednich obserwatorów w środowisku naturalnym oraz:
N. I. Platnick, The World Spider Catalog;

 

Raporty rozmnożeniowe

  1. Grammostola rosea – raport rozmnożeniowy

Post Comment