Artykuł w kategoriach: Eupalaestrus, Ptaszniki – Opisy

Eupalaestrus spinosissimus


Oceń 1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek [4]
Loading...

Eupalaestrus spinosissimus – ptasznik

Gatunek sklasyfikowany w 1923 roku przez Mello-Leitao. Na wolności występuje w południowej Brazylii. Inne nazwy to Pamphobeteus holophaeus i Eupalaestrus tarsicrassus. Angielska nazwa tego ptasznika to Pinheiro Green Stout Hind Legged Tarantula.


Dorasta do 6-8 cm ciała, z rozpostartymi odnóżami do 14-17 cm. Niektóre źródła podają, że pająki te mogą dorastać do 9-10 cm ciała (Peters).

Podstawową barwą ciała tego pająka jest ciemny brąz. Tarczka grzbietowa szarawa, z ciemniejszym trójkątem od strony oczu, odwłok jest podłużny z jaśniejszymi włoskami. Kończyny są prawie czarne, mocno owłosione, z jasnymi kreseczkami na drugim członie. Nasada kłów jadowych szarobrązowa.

Optymalne wymiary terrarium dla dorosłego osobnika to 25/25/25 cm. Jako podłoże można użyć torf lub substrat kokosowy o kilkucentymetrowej warstwie. Większość osobników lubi kopać w podłożu. Jako kryjówka nadaje się kawałek kory. Optymalna temperatura dla tego gatunku to 25-30°C(z nocnymi spadkami do 18-20°C). Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 60-90%.

Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej, najdłuższej parze kończyn krocznych haczyki.

Młode pajączki są żarłoczne i karmienie ich nie sprawia żadnych problemów. Podajemy im larwy much i mącznika młynarka oraz mniejsze świerszcze. Starsze osobniki chętnie jedzą duże świerszcze, karaczany i szarańczę.

Jest to gatunek spokojny, nadający się dla początkujących. Jego jad nie jest niebezpieczny dla człowieka. Jego jedyną obroną jest wyczesywanie włosków parzących z odwłoka.

 

Opracowanie i źródła informacji

Autor: Awikularia
Literatura:
F. Kovarik, Sklipkani, 1998;
H.J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 1, 2000;
N. I. Platnick, The World Spider Catalog, 2000-2005;
www.cyriocosmus.com;


Post Comment