Artykuł w kategoriach: Karaczany – Opisy, Owady – Opisy

Elliptorhina chopardi


Oceń 1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek [7]
Loading...

Karaczan Elliptorhina chopardi

Elliptorhina chopardi (Lefeuvre, 1966) to jeden z mniejszych przedstawicieli liczącego 10 gatunków madagaskarskich karaczanów z rodzaju Elliptorhina – dorosłe osiągają długość 4-4,5 cm. Pod względem ubarwienia przypominają blisko spokrewnione Elliptorhina javanica. Karaczany z gatunku Elliptorhina chopardi są smukłe, wykazują niewielki dymorfizm płciowy przejawiający się występowaniem niewielkiego rogu w kształcie litery „V” na głowie samca oraz masywnością ciała. Dorosłe są kremowo żółte, z ciemniejszymi, czarnymi i czerwonawymi prążkami na tylnych krawędziach segmentów odwłoka i tułowia. Głowa samców jest jaśniejsza niż samic. Larwy ciemniejsze od dorosłych osobników, po wykluciu ciemnobrązowe, z czasem, na etapie 3-4 wylinki przybierają ubarwienie zbliżone do dorosłych. Zaniepokojone karaczany syczą, wypuszczając powietrze przez przetchlinki segmentów tułowia i odwłoka.


Występowanie

Madagaskar, prowincja Toliara.

Terrarium

Terrarium o wymiarach 30x30x40 cm, lub większe (w zależności od liczby osobników). Na dnie kilkucentymetrowa (7-8 cm) warstwa podłoża – mieszaniny torfu/włókna kokosowego, próchna drzew liściastych oraz rozdrobnionych liści dębu lub buka. Uzupełnieniem wystroju mogą być kawałki kory lub rury z kory dębu korkowego. Podłoże powinno być sypkie, lekko wilgotne. W dzień temperatura powinna wynosić około 28-32°C, w nocy może spadać do 18-22°C. Terrarium może stać na macie grzejnej lub kablu, nie jest konieczne bezpośrednie oświetlanie zbiornika. Karaczany znakomicie znoszą nawet bardzo duże przegęszczenie. W mojej hodowli trzymam grupę kilkuset osobników w pojemniku 40x60x40 cm z 2 otworami wentylacyjnymi (10×20 cm) zabezpieczonymi drobną siatką. Zarówno dorosłe jak i młode znakomicie wspinają się po pionowych, gładkich płaszczyznach, toteż istotne jest dokładne zabezpieczenie pokrywy (sprawdza się posmarowanie brzegów pojemnika wazeliną lub smarem).

Żywienie

Larwy żerują w podłożu. Jako pokarm i źródło wody stosuję w hodowli jabłka oraz miękkie, przejrzałe owoce tropikalne (awokado, mango, ananas, kiwi itp.). Ze względu na szybki wzrost karaczanów i duże zapotrzebowanie larw na wysokobiałkowy pokarm ważne jest uzupełnianie karmy, np. granulowanym pokarmem dla psów. Owoce należy podawać w ilości, która zostanie zjedzona w ciągu 2-3 dni. Niezjedzone resztki usuwamy ze zbiornika.

Rozmnażanie

W opisanych warunkach larwy dorastają po około 3-4 miesiącach. Po kolejnych 2 tygodniach osiągają dojrzałość płciową. Karaczany z rodzaju Elliptorhinajajożyworodne. Ciąża trwa około miesiąca. Młode po wykluciu mają około 3-4 mm długości i są ciemnobrązowe – mają skłonność do wspinania się po ściankach pojemnika ku światłu, co sugeruje, że w naturze larwy mogą żerować na pędach roślin lub korze drzew.

Uwagi

Karaczan niezwykle płodny i bardzo prosty w hodowli, stanowi potencjalnie znakomity gatunek karmowy. Osobniki dorosłe żyją nawet do kilkunastu miesięcy. Terrarium powinno być dobrze zabezpieczone przed ucieczką zarówno osobników dorosłych, jak i larw, które niezwykle sprawnie wspinają się po szybach i plastiku. W hodowlach spotykane są również blisko spokrewnione, nieco większe, bardzo podobnie ubarwione Elliptorhina javanica i Elliptorhina davidi o czerwonawym ubarwieniu.
Opracowanie i źródła informacji
Opracował Jakub Urbański na podstawie własnych doświadczeń oraz:
Blattodea species file: http://blattodea.speciesfile.org
Allpet roaches: http://www.angelfire.com/oh2/Roaches/
Cockroaches: Ecology, Behavior, and Natural History, by William J. Bell, Louis M. Roth, and Christine A. Nalepa,

Dodaj swoje przemyślenie na temat artykułu