Artykuł w kategoriach: Cyriocosmus, Ptaszniki – Opisy

Cyriocosmus sellatus


Oceń 1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek [8]
Loading...

Ptasznik Cyriocosmus sellatus

Gatunek sklasyfikowany w 1889 roku przez Simon’a .


Nazewnictwo

Nazwa angielska: Peruvian Dwarf Orange & Black

Systematyka

Domena: eukarionty (Eucaryota)
Królestwo: zwierzęta (Animalia)
Typ: stawonogi (Arthropoda)
Podtyp: szczękoczułkowce (Chelicerata)
Gromada: pajęczaki (Arachnida)
Rząd: Pająki
Podrząd: Opisthothelae
Infrarząd: Mygalomorphae
Rodzina: Theraphosidae
Podrodzina: Theraphosinae
Rodzaj: Cyriocosmus
Gatunek: Cyriocosmus sellatus

Występowanie

Peru, Brazylia: park narodowy Serra do Divisor – stan Acre.

Biotop

W naturze zamieszkują lasy tropikalne lub ich pogranicza, gdzie adaptują szczeliny przy korzeniach drzew, spróchniałe gałęzie lub już istniejące naturalne jamy i wgłębienia. Na obszarze ich występowania temperatura w ciągu roku wynosi średnio 27-29°C, a średnia roczna suma opadów to ok. 3000 mm.

Wygląd

Jeden z największych gatunków w rodzaju. Dorosła samica maksymalnie osiąga nawet do 4-4,5 DC, natomiast dorosły samiec 2-2,5 cm DC. Wielkość maluchów po linieniu z nimfy II wynosi około 8-10 mm z rozstawem odnóży. Młode osobniki mają od początku kolorowe ubarwienie (pomarańczowy karapaks, trochanter i femora; szare odnóża i szary odwłok; dostrzegalne lusterko). Po kilku wylinkach posiadają ubarwienie dorosłych osobników. Karapaks oraz biodra w kolorze rdzawym/pomarańczowym, odnóża oraz odwłok są czarne. Na odwłoku charakterystyczne lusterko w kształcie serca koloru kremowo-pomarańczowego. Kądziołki przędne w kolorze czarnym. Wentralna część odwłoka również koloru czarnego/ciemnoszarego.

Cechy szczególne

Wcześniej sklasyfikowany jako Hapalopus sellatus. Gatunek wyczesuje z odwłoka włoski parzące typu III.

Zachowanie

Z obserwacji wynika, że osobniki tego gatunku nie są w żadnym stopniu agresywne – czując zagrożenie wolą uciec do swojej kryjówki aniżeli zaatakować. Jad Cyriocosmus spp. jest słaby dla człowieka, natomiast wystarczająco silny, aby poradzić sobie z ofiarami dużo większymi od nich samych.

Długość życia

Jak u wszystkich przedstawicieli Cyriocosmus spp. jest stosunkowo krótka. Samice dożywają do 7-8 lat przy dobrych warunkach, a samce giną zazwyczaj po kilku miesiącach od ostatniej wylinki.

Terrarium

Młode pająki oraz podrostki z racji niewielkich rozmiarów można trzymać w kliszówkach/pojemnikach/niewielkich terrariach. Dla dorosłych osobników będzie odpowiednie terrarium o wymiarach 10x10x10 cm lub 15x15x15 cm z ok. 5-centymetrową warstwą np. włókna kokosowego.

Wilgotność

Utrzymujemy na poziomie 70-80%.


Temperatura

W dzień 26-28°C z niewielkimi spadkami w nocy.

Rozmnażanie

Samice osiągają dorosłość przy 2,5 cm DC. Samiec po ostatniej wylince posiada bulbusy oraz haczyki.Samca powinno się zostawić u samicy na kilka godzin, ponieważ pająki często dość długo zbierają się do kopulacji. Kopulację można powtarzać w celu zwiększenia szansy na kokon. Kokon tworzony jest przez samicę po ok. 4 tygodniach od kopulacji, natomiast po około miesiącu w kokonie powinny być już nimfy. Liczba jaj w kokonie zazwyczaj w granicach 40-70 sztuk, często przekracza 100.

U młodych osobników nie ma problemu z karmieniem. Pająkom z rodzaju Cyriocosmus spp. można podawać martwe lub żywe owady karmowe dopasowane odpowiednio do wielkości pająka.

Opracowanie i źródła informacji
Anna Małecka (Obli/oblivion)

Opracowano na podstawie doświadczeń własnych oraz:
– Revision od Cyriocosmus Simon, 1903, with notes on the genus Hapalopus Ausserer, 1875 (Araneae: Theraposidae); Zootaxa 846: 1-31;
Cyriocosmus perezmilesi sp. n. from Bolivia (Araneae: Theraphosidae: Theraphosinae); Radan Kaderka, 2007;
Cyriocosmus venezuelensis sp. n. from Venezuela (Araneae: Theraphosidae: Theraphosinae);
– http://www.arachnoboards.com/ab/
– www.theraphosidae.cz/


Dodaj swoje przemyślenie na temat artykułu