Artykuł w kategoriach: Mrówki – Opisy, Owady – Opisy

Camponotus lateralis


Oceń 1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek [2]
Loading...

Camponotus lateralis

Camponotus lateralis jest gatunkiem żyjącym w drzewach (jak wszystkie gatunki z rodzaju Camponotus) występującym w południowej i środkowej Europie, na Kaukazie oraz wschodniej części Morza Śródziemnego. Zasiedlają tereny nasłonecznione, często gniazda budowane pod kamieniami oraz na stromych zboczach. Cena waha się między 70 a 100 zł za średniej wielkości kolonię.


Wstęp    

Camponotus lateralis jest gatunkiem żyjącym w drzewach (jak wszystkie gatunki z rodzaju Camponotus) występującym w południowej i środkowej Europie, na Kaukazie oraz wschodniej części Morza Śródziemnego. Zasiedlają tereny nasłonecznione, często gniazda budowane pod kamieniami oraz na stromych zboczach. Cena waha się między 70 a 100 zł za średniej wielkości kolonię.


Wielkość

Królowa – od 8 mm do 11 mm
Robotnice – od 3 mm do 7 mm
Wśród robotnic tego gatunku występuje polimorfizm. Wyróżniamy kastę żołnierzy i piastunek


Żywienie

Mrówki te w hodowli karmimy miodem oraz pokarmem białkowym, np. świerszczami. W naturze żywią się spadzią oraz polują na drobne bezkręgowce.


Wygląd

Cenna w hodowli mrówka głównie ze względu na nietypowe ubarwienie. Ciało wyraźnie rzeźbione. Głowa koloru od żółto-brązowej do czarniawego brązu. Pozostała część ciała czarna. Królowa diametralnie różni się od robotnic – jest dużo większa i cała czarna. Gatunek łatwy do pomylenia z Camponotus rebeccae.


Hodowla

Zalecane formikarium korkowe (dendrofil) w pozycji pionowej. Jeżeli chcemy odwzorować naturalne warunki arena może być wyłożona korą. Można dogrzewać arenę zwykłą lampką biurową. Mrówka lubi wilgoć. Zalecamy podawać martwe owady. Hibernacja konieczna do prawidłowego rozwoju kolonii. Mrówka nie występuje w Polsce. Zalecana temperatura 20-26°C. Maksymalnie 29°C. Polecany hodowcom, które mają pewne doświadczenie w hodowli mrówek (gatunek o średnim stopniu trudności). Wolno się rozwija. Gatunek o zadziwiająco małym stopniu płochliwości (liczne drgania nie narażą tak bardzo kolonii na odebranie ich jako potencjalnego zagrożenia).

Dodaj swoje przemyślenie na temat artykułu