Artykuł w kategoriach: Pamphobeteus, Ptaszniki – Opisy

Pamphobeteus antinous


Oceń 1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek [2]
Loading...

Pamphobeteus antinous – ptasznik

Na wolności występuje w Boliwii i Peru. Opisał go Pocock w 1903 roku. Angielska nazwa tego pająka to Bolivian Blueleg Tarantula.

Jest to rzadki gatunek. W Polsce pojawił się niedawno, a przeważająca część populacji pochodzi z odłowu.

Wygląd

Jest to jeden z największych ptaszników w tym rodzaju, dorasta do 9-11 cm ciała, z rozpostartymi odnóżami mierzy nawet do 23-24 cm.

Młode osobniki są ciemnoniebieskie, nie posiadają w odróżnieniu od wielu innych przedstawicieli rodzaju wzorku czarnej „choinki” na odwłoku. Już L1 mają bardzo duże rozmiary, bo nie mniej niż 0.8 cm długości ciała i 2,5 cm rozpiętości, niemal zawsze są dużo większe.

Dorosłe osobniki mają czarną barwę. Długie sety na odwłoku i tylnych odnóżach są czerwone. Nie ma różnic w ubarwieniu samca i samicy, aż do osiągnięcia dorosłości. Na ostatniej wylince samce wybarwiają na niebiesko/fioletowo, przede wszystkim na femur, (reszta ciała jest czarna), a samice pozostają czarne.

Zachowanie

Pająki te nie są skore do ataku, a raczej uciekają wyczesując włoski. Jad tego gatunku nie jest niebezpieczny dla człowieka, jednak wielkość zębów jadowych napawa respektem.

Długość życia

Pamphobeteus antinous to pająki długowieczne, zakłada się że samice mogą dożyć 15 a nawet 20 lat, natomiast samce nierzadko żyją 1,5 roku po ostatniej wylince.

Terrarium

Minimalne wymiary terrarium to 40x30x30 cm (dł./szer./wys.) jest to jednak bardzo duży gatunek i zalecane jest większe terrarium. Podłożem do pojemnika może być torf kwaśny lub substrat kokosowy. Warto wstawić kryjówkę – można do tego użyć kawałka kory lub dużego korzenia.

Temperatura

Optymalna temperatura dla tego gatunku to 24-27°C. Nocą może spadać do 22°C.

Wilgotność

Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 75-85%. Dobrze jest zostawić jeden suchy kąt dla pająka i umieścić miseczkę z wodą.

Żywienie

Pokarm należy dobierać odpowiednio do wielkości pająka, starając się o jego urozmaicanie. Młode osobniki karminy przede wszystkim małymi karaczanami, świerszczami i mącznikami, starsze sztuki bez problemu poradzą sobie z dorosłymi karaczanami średniej wielkości i larwami drewnojada, zaś dorosłe, duże samce i samice upolują bez problemu karaczana madagaskarskiego, a nawet drobne kręgowce (należy jednak pamiętać że karmienie kręgowcami niesie ze sobą pewne ryzyko).

Rozmnażanie

Dojrzałe samce mają na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na pierwszej parze odnóży krocznych tzw. haki. Są poza tym smuklejsze niż samice i ładniej ubarwione. Samiec Pamphobeteus antinous osiąga dojrzałość płciową w wieku 2-2,5 lat, samica dojrzewa po około 3 latach. Wpływ na wiek w którym pająk dojrzeje mają warunki hodowli – zasadniczo im wyższa temperatura, tym szybszy rozwój.

Nie zalecam dopuszczać samic poniżej 6,5 cm DC (wielkość dla nienajedzonego pająka po linieniu).

Obecnie w Polsce jest ciężko o dorosłego samca. Zazwyczaj do pierwszego napełnia samca dochodzi w czasie 1-2 miesięcy, zdarza się jednak że samce po osiągnięciu dojrzałości napełniają się dopiero po 3-4 miesiącach (podobnie jak np. Therpahosa) Podczas kopulacji samiec zazwyczaj opróżnia tylko jeden bulbus. Do kolejnego napełnienia dochodzi dopiero po opróżnieniu obu.

Kopulacje zazwyczaj przebiegają bezproblemowo, choć wyglądają bardzo pokazowo i groźnie, jak zapasy dwóch kolosów . Sam moment przekazania nasienia jest bardzo krótki (około 5-10 sekund) podczas niego samiec mocno przełamuje samice, a po wszystkim ucieka.

Przed złożeniem kokonu samice wykopują zagłębienie w ziemi , często pod korzeniami, lub innymi schronieniami, warto wiec dać większa warstwę torfu – powyżej 10 cm.

Samice składają kokon po około 3-4 miesiącach od kopulacji. W kokonie zazwyczaj jest od 100 do 200 jaj.

Częstym problemem u tego gatunku są pleśniejące, czarne jajka, (podobnie jak u Theraphosa).

Gatunek stosunkowo trudny do rozmnożenia, w Polsce nie został rozmnożony, W Europie kilka rozmnożeń w roku.

Uwagi

Jest to bardzo odporny i silny gatunek. Nie jest podatny na błędy hodowców, doskonale znosi ekstremalne wahania temperatury czy wilgotności śmiało można polecać go nawet początkującym. Nawet osobniki z odłowu charakteryzowały się niską padliwością.

 

Opracowanie

Mrok

Dodaj swoje przemyślenie na temat artykułu