Artykuł w kategoriach: Brachypelma, Ptaszniki – Opisy

Brachypelma boehmei – ptasznik czerwononogi


Oceń 1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek [5]
Loading...

Brachypelma boehmei – ptasznik czerwononogi

Brachypelma boehmeiptasznik czerwononogi (Schmidt & Klaas, 1993) na wolności występuje na suchych obszarach Meksyku. Często mylony z podobnie ubarwionymi samicami z gatunku Aphonopelma bicoloratum. Różnice między tymi dwoma gatunkami to: Brachypelma boehmei prawie zawsze wyczesują włoski parzące z odwłoka, Aphonopelma bicoloratum bardzo rzadko. Pierwszy ma na odwłoku krótkie perłowe włoski, drugi ma te włoski długie i czerwone. No i najistotniejsza różnica – Brachypelma boehmei ma gęsto owłosione kończyny, w przeciwieństwie do Aphonopelma bicoloratum.


Jako gatunek sklasyfikowany w 1993 roku przez Schmidt’a i Klaas’a. Angielska nazwa tego pająka to Mexican Fireleg Tarantula.

Dorasta do 6-7 cm ciała, z rozpostartymi odnóżami do 14 cm. Samice żyją około 20 lat, samce około roku po ostatniej wylince.

Optymalne wymiary terrarium to 30/20/20 (dł./szer./wys.). Wymaga 24-28°C ciepła i 50-60% wilgotności. Podłożem może być torf kwaśny, substrat kokosowy lub torf zmieszany z piaskiem. W pojemniku pająka można umieścić korzeń, połówkę orzecha kokosowego jako kryjówkę i miseczkę z wodą. Nie trzeba spryskiwać podłoża codziennie, wystarczy raz w tygodniu.

Jest to jeden z najpiękniej ubarwionych ptaszników. Tarczka grzbietowa jest czerwona, odwłok czarny, porośnięty dłuższymi, perłowymi włoskami. Odnóża są czerwone, uda i stopy czarne. Nie ma różnic w ubarwieniu samca i samicy. Młode są różowe z ciemną plamką na odwłoku. Około trzeciej wylinki kończyny młodych zaczynają nabierać czerwonego koloru, po piątej wylince barwy te są już dość wyraźne.

Brachypelma boehmei karmimy świerszczami, karaczanami, owadami łąkowymi. Niechętnie jedzą myszy. Młodym podajemy larwy mącznika młynarka i wylęg świerszczy. Długo rosną i dojrzewają w wieku kilku lat. Często zdarza się, że podrośnięte osobniki mają słaby apetyt. Od kiedy hoduję ptaszniki mam ten problem. Ale znalazłam na to radę: pająka trzeba przenieść do mniejszego pudełka i nieco podwyższyć temperaturę. Od razu zaczynają porządnie jeść. Po kilkakrotnym podaniu karmy możemy przełożyć zwierzę z powrotem do terrarium.

Dojrzałe samce mają na przedniej parze odnóży krocznych haczyki a na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy). Samiec dojrzewa po 2-3 latach, samica po 3-4 latach. Rozmnażanie nie jest zbyt łatwe. Według niektórych badaczy potrzebny jest okresowy spadek temperatury. Ale znam wypadki, gdzie nie zimowano ptaszników i z powodzeniem je rozmnażano. Przed kopulacją należy oba osobniki dobrze nakarmić, chociaż samica rzadko przejawia agresję wobec samca. Po pomyślnym dopuszczeniu samica wytwarza kokon (po około 5 miesiącach), w którym znajduje się 400-600 jajeczek.

Gatunek ten nie ma jadu niebezpiecznego dla człowieka. Jego obroną jest wyczesywanie włosków parzących z odwłoka. Nie jest tak spokojny jak inne ptaszniki z rodzaju Brachypelma. Jest to pająk pobudliwy i płochliwy, przy najmniejszym zaniepokojeniu traci włoski, nie próbuje jednak kąsać. U osób uczulonych może wystąpić reakcja alergiczna. Ręce puchną, po kilku godzinach pojawiają się pęcherze wypełnione płynem surowiczym, podobne do oparzeń. W takim wypadku radziłabym wypić wapń, a jeżeli objawy nie ustąpią należy udać się do lekarza. Jeżeli nie chcemy, aby nasz podopieczny chodził z łysym odwłokiem, nie należy go niepotrzebnie niepokoić, a manipulacje w terrarium ograniczyć do minimum. Brachypelma boehmei jest gatunkiem prawnie chronionym.

 

Opracowanie i źródła informacji


Awikularia

Literatura:
F. Kovarik, Sklipkani, 1998;
L. Klatil, Sklipkani krasavci s chlupatyma nohama, 1998;
G. Stadler, Vogelspinnen, 2000;
P. Cieślak, Pająki ptaszniki;
N. I. Platnick, The World Spider Catalog, Version 5.5;
Rick C. West, www.birdspiders.com
www.poecilotheria.com
www.tarantulas.ru
www.cyriocosmus.com
własne doświadczenia

Dodaj swoje przemyślenie na temat artykułu