Artykuł w kategoriach: Wije – Opisy

Scolopendra cretica


Oceń 1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek [5]
Loading...

Scolopendra cretica

Scolopendra cretica (Newport, 1844) jest europejskim gatunkiem osiągającym niewielkie rozmiary. Ciekawostką jest fakt iż jest ona endemitem występującym jedynie na wyspie Kreta. Została zawleczona do Libii oraz Turcji. Dorosłe osobniki osiągają 7 cm długości. Czułki posiadają 18-21 członów, z czego pierwsze aż 13-15 członów jest połyskujące. Kolorystycznie jest bardzo zbliżona do typowego żółtego ubarwienia Scolopendra cingulata najłatwiej ją rozpoznać właśnie po ilości połyskujących antenomerów.

Warunki hodowli

Charakterystyczne dla tej skolopendry lokalizacje to Canea, Daphnaes, Visari, Galos, Homalos, Askiphu. W naturze spotkać ją możemy pod kamieniami, spróchniałym drewnem czy wszelakich zagłębieniach ziemi na dobrze nasłonecznionych skalistych terenach.

Temperatura

Temperatura w dzień 20-28°C, w nocy 12-16°C.

Wilgotność

Wilgotność powietrza 50-80%.

Żywienie

Dorosłe osobniki karmimy świerszczami, karaczanami, młode natomiast małymi świerszczami, larwami mącznika młynarka, pinkami, itp. Pokarm niezjedzony usuwamy na następny dzień. Przy grymaszącym osobniku możemy uprzednio zabity pokarm zostawić na małej miseczkę (np. nakrętce po wodzie mineralnej), rano go usuwamy, jak i wszystkie niezjedzone resztki. Zapobiegnie to wdarciu się pleśni, która jest niebezpieczna dla skolopendr.

Aktywność

Gatunek aktywny w nocy.

Terrarium

Minimalne wymiary dla dorosłego osobnika to 20×10 cm w podstawie, oraz wysokość większa niż długość osobnika. Gruba warstwa podłoża, najlepiej torfu lub włókna kokosowego zmieszanego z piaskiem i wermikulitem. Obowiązkowym elementem wystroju jest miseczka na wodę oraz kryjówka (kawałek kory, kamień, itp). Dodatkowo możemy dodać roślinki lub inne elementy wystroju wedle uznania. Jeżeli terrarium (bądź pojemnik) jest ciągle zaparowane i szybko pojawia się pleśń, najprawdopodobniej mamy za słaba wentylację. W przypadku plastikowego pojemnika, zwiększenie ilości dziurek powinno poprawić sytuację.

Rozmnażanie

W Polsce brak doniesień, wśród hodowców zagranicznych udane.

 

Opracowanie i źródła informacji
Opracował: Grzegorz Pełka (2007) na podstawie własnych doświadczeń i literatury:
Dr. Graf Attems. 1930. Das Tierreich – Scolopendromorpha;
J.G.E. Lewis. 1981. The biology of centipedes, Cambridge University Press;
M. Sc. Thesis. Systematics distribution and phenology study of centipedes of island of Crete with emphasis in the alpine ecosystems of the island.
Oraz stron:
http://www.scolopendra.eu
http://atshq.org
http://scolopendra.be

Zdjęcia
Zdjęcia dzięki uprzejmości: Steven Lenaerts (www.scolopendra.be).

Dodaj swoje przemyślenie na temat artykułu