Artykuł w kategoriach: Avicularia, Ptaszniki – Opisy

Avicularia spp.


Oceń 1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek [7]
Loading...

Avicularia spp. – opis ogólny rodzaju

Do rodzaju Avicularia zaliczamy wg. katalogu Platnick’a ok 55 sklasyfikowanych gatunków. Istnieją również gatunki odkryte, ale jeszcze nieopisane np. Avicularia sp. boliwia, Avicularia sp. amazonica, Avicularia sp. equador i wiele innych. Są to nieduże nadrzewne i pięknie ubarwione pająki. Nazwa Avicularia pochodzi od łacińskiego słowa Avis – ptak i Cularia, co oznacza jedzący. Są prawdopodobnie pierwszymi odkrytymi przez człowieka ptasznikami. Początkowo sklasyfikowane były jako Aranea avicularia (dziś Avicularia avicularia) przez szwedzkiego uczonego Karla Linneusza (1707-1788) już w roku 1758. Inspiracja dla niego był rysunek, Sybilli Merian – podróżniczki, badacza owadów i kwiatów, który powstał w czasie jej podróży po Surinamie w roku 1699. Charakterystyczna cecha tego rodzaju są pokrywające ciało gęste i długie włoski, niektóre gatunki maja połyskującą tarczkę grzbietowa (karapaks),a na odwłoku tzw. „lusterko”. Avicularia występują w Ameryce północnej (Meksyk), środkowej (Panama, Kostaryka, Portoryko, Kuba) i południowej (Brazylia, Ekwador, Wenezuela, Gujana, Gujana Francuska, Surinam, Peru, Urugwaj, Paragwaj, Chile, Kolumbia),a także na znajdujących się w ich sąsiedztwie wyspach (Gwatemala, Gwadelupa, Martynika). Pająki z rodzaju Avicularia zamieszkują tereny lasów deszczowych charakteryzujący się klimatem równikowym wilgotnym i podrównikowym wilgotnym. Średnia temperatura tych obszarów to 17-30°C,a średnie opady wahają się w granicach 500 – 3000 mm, wyjątkiem jest Niz. Amazonki w Kolumbii – 7000-10000 mm. Spotkać je można w koronach drzew, kielichach kwiatowych bromelii, w pobliżu domostw, a także wśród plantacji banana czy ananasa. Dzięki swej budowie (typowej dla ptaszników o nadrzewnym trybie życia) zwinnie poruszają się wśród drzew, co pozwala im min. podkradać pisklęta z ptasich gniazd.


Gatunki w rodzaju Avicularia

Tu bedą gatunki wraz z odnośnikami do opisów

Jad i taktyki obrony

Avicularia nie posiadają silnego jadu, ich najczęstszą metoda obrony jest ucieczka. Powszechnie sądzi się, iż Avicularia nie wyczesują włosków parzących z odwłoku. Zdarza się to, lecz dość rzadko i raczej przypomina to samoczynne wypadanie włosków niż typowe wyczesywanie – lecz i takie można zaobserwowac. Robią to zazwyczaj większe osobniki (dorosłe samce czy samice). Typową cechą dla tych pająków jest także ciemny meszek po miejscu wyczesania. Pająki są łagodne i dość płochliwe, raczej nie spotyka się osobników agresywnych, a także do tej pory nie zanotowano przypadku ukąszenia. W przypadku ewentualnego ukąszenia, spożyć rozpuszczone w wodzie wapno (calcium) i udać się do lekarza w celu zaszczepienia przeciwko bakteriom tężca (Clostridium tetanus), które mogą znajdować się na zębach jadowych pająka.

Terrarium

 

Żywienie

 

Rozmnażanie

Młode pająki różnią się wyglądem od osobników dorosłych. Młode większości gatunków są różowe, z czarnymi końcówkami odnóży i z charakterystycznym wzorkiem na odwłoku, który zanika u osobników dorosłych większości gatunków (wyjątkiem jest Avicularia minatrix u której wzór pozostaje). Dorastają od 4,5 cm do 7 cm ciała, a z wraz z odnóżami od 9 cm do 15 cm.

Samce dojrzewają w większości przypadków po 8-10 wylinkach, co zajmuje im od 1,5 do 2,5 lat. Posiadają wtedy niewielkie (jak na ptaszniki) haki oraz bulbusy. Samiec napełnia bulbusy po 1-2 tygodniach od linienia.

Samice dojrzewają zazwyczaj już przy 9-10 wylince, lecz często jeszcze wtedy nie robią kokonów, a jeśli kokon powstanie jest w nim niewiele jajek. Starsze samice (np. Avicularia urticans, Avicularia versicolor) mogą zrobić kokon, w którym znajduje się nawet 250 jajek. Mniejsze gatunki mają mniej liczne mioty np. Avicularia minatrix ok. 50 jaj.

Kopulacja zazwyczaj przebiega bezproblemowo. Samica rzadko zjada samca, a czasami samiec może pozostać przy swojej partnerce do napełnienia bulbusów i kolejnej kopulacji. Zapłodnione samice mają wzmożony apetyt, który tracą tuż przed składaniem kokonu. Od zapłodnienia do składania kokonu mija ok. 30-50 dni. Samica opiekuje się kokonem do czasu wylęgu młodych, co trwa kolejne 30-50 dni. Młode po wyjściu z kokonu są całkowicie ukształtowane i zdolne do samodzielnego polowania na małe owady.

 
Opracowanie i źródła informacji
Literatura:
N. I. Platnick, The World Spider Catalog, Version 5.5;
E. Bruins, Encyklopedia terrarystyki,1999;
własne doświadczenia;


3 thoughts on “Avicularia spp.

Post Comment